Boekgegevens
Titel: Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Auteur: Bosch, J.H. van den
Uitgave: Utrecht: H. Honig, 1896
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 08-239
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202619
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Bloemlezingen (vorm), Leermiddelen (vorm), Bellettrie (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Vorige scan Volgende scanScanned page
27
By poosen, So bloosen, Als roosen In snee-
Wit laken, U kaken. Vermaken- de meê
Diens ooghen. Die pooghen. Het hooghe Ongemien
Cieraet Van u staet En gelaet Te besien:
O lieflijcke kin, Gestelt na mijn sin,
By de top Van uw krop Met een dop- je daer in.
Gy soud me De oude Verkonde Seer haest
Doen'tminnen Beginnen Met sinnen Verbaest.
Lofwaerde, Bedaerde,
O vreugt Van mijn jeugt,
Seght my nu, Syt gy schu
Syn leven. Heeft even
O schoone, die my,
Naer u haken Kond raken
Dees klagen- de Vlagen
Mijn lijden- de Tjjden
Soet-aerdi- ge Beeld!
Mijngeneugt En mijn vyeeld.
Van die u Met vlijt
Verheven Altijt?
Beyd droevigh en bly
Te maken, Laet dy
Mishagen, En send
Verblijden In 'tend.
Ik weet niet, hoe mijn tegenwoordige lezers dit lied
zullen beoordeelen; maar wel, hoe Winius er overdacht:
te weten: dat het niemand anders dan de schoone zangster
zelve wezen kon, wier afbeelding Starter zoo bevallig en
zoo nauwkeurig gemaald had.
Op deze wijze vlood, nu eens onder geestigen kout of
geleerde gesprekken, dan weder met de voordracht van
gezangen en gedicliten, de avond voorbij, en Winius keerde
met zijn jongen vriend voor 't laatst naar zijn logies in de
Stads Herberg weder, voor 't eerst van zijn leven smoorlijk
verliefd; — verrukt over het denkbeeld, dat hij met de
bekoorlijke Kornelia onder een dak zoude leven, doch
tevens sidderende bij de gedachte aan den dwang, welken
hij, uit den aart zijner betrekking, aan de stem van zijn
gevoel zou moeten opleggen.