Boekgegevens
Titel: Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Auteur: Bosch, J.H. van den
Uitgave: Utrecht: H. Honig, 1896
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 08-239
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202619
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Bloemlezingen (vorm), Leermiddelen (vorm), Bellettrie (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Vorige scan Volgende scanScanned page
371
beeld word, geheel in 't wit gekleed. Maar dat heb ik zelfs
nooit bygewoont, daarom sta ik 'er ook geen borg voor,
maar me dunkt, dat het noch al grappig wezen zou. Een
partikkelier, die lust heit, mag zich ook wel opdoen, en zo
hy wel slaagt, word hy met een vereerfyrtjs buiten de
kaart begiftigt; en ik zelfs heb meer als eens an dat werk
geweest, en tekende, GFLKED een rechte atriep en het
woord hand, maar ik geloof, dat je niet raden zeit, wat
ik daar mee bedayen wil.
S. Schryf het eens, en dan zal ik zien, wat ik 'er van
maken kan.
R. Daar is 't.
S. Zou het niet zweemen naar de LXN tyd van den be-
ruchten Leidschen Pierro ? die daar mee EU Iks En tyd te
kennen gaf, dan zou ik met de letters wel raad weten, die
betekenen zouden Geef elkaar de hand, maar ik zie niet,
wat die rechte streep beduiden wil.
R. Je bent 'er al na achter Heerschop, dat is wel de
grond van de uitlegging, maar niet volkomen; want, al
zeg ik het zelfs, Pierro zou 'er zyn kaproen wel by neer
mengen leggen. Zen letters kommen niet half zo wel, als
men ze vol schryft, uit als de myne, die boven dat noch
een geheime zin hebben; maar dat je deur de rechte striep,
het woord rechte niet verstaat, daar ben ik verwondert
over, dan is het immers, Geef elkaar de rechte hand, dat
de grond is van de tweede zin.
S. Die verzoek ik, dat ge my eens uit wilt leggen.
R. Ik heb altyd veel gehouwen van de spreuk der oude
Haarlemsche kamer 't Speelkorentje, Trouw moet hlyken, maar
wyl ik die niet gebruiken mogt, of ten minsten niet opent-
lyk gebruiken wouw, zo heb ik gedaan, gelyk ik ergens
van Julius Gesar gelezen heb, die toe hy zen naam noch
op geen geld mogt slaan, daar een Olifant op liet zetten,
die in een zekere taal. Gesar word genaamt. Nou weetje wel