Boekgegevens
Titel: Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Auteur: Bosch, J.H. van den
Uitgave: Utrecht: H. Honig, 1896
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 08-239
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202619
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Bloemlezingen (vorm), Leermiddelen (vorm), Bellettrie (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Vorige scan Volgende scanScanned page
353
in den grond bederf; en zo als Zuster Heftig eens van de
erf en daadelyke zonde zeide; op oud ys wil het rasch
vriezen. Oom zegt, dat er een regte Zeerob in zit, en dat
hy niet hoopt, dat hy hem tot een Dominé zal helpen
verbrodden. Tante meent, dat hy veel verstand zal hebben,
om dat hy zo op Neef Willem gelykt. En Moeder? Ach,
die ziet niets, dan dat het een magtig lief Jantje is; en
Vader is maar grootsch op dit zyn Romeinstuk.
Toen ik nog in zo een staat was; (ja, ik bewaar uwe
Brieven wel, al heb ik u juist niet smoorlyk lief,) deed
ik, uit plaagery, Ryzig altoos vreezen, dat ik niet verder
Moeder meende te zyn, dan hoognoodig en niet te ont-
leggen was. Ik kon geen excus vinden, noch in myne
kwaadsappigheid, noch in myne onsterke zenuwen; ik
zei dan maar assurant weg, dap ik in dat getalm geen
zin had. Eens gaf hy my een ouwe zet; zoo by zyn neus
neer, gy kunt u dat verbeelden: alle Moeders doen niet
even slegt, als zy haare kinderen die gunst weigeren; ge-
breeken gaan zo wel op de kinderen over, als ziektens. Ik
hield my, of ik zyn Logica niet verstond; daar bevind ik
my doorgaans best by. Maar ja, my zo wel bevindende,
nam ik het eerste uur het beste, daar nog al wat spioneerens
aan vast was, want ik wou dat zo eens alleen bekyken,
waar, om te zien, of 't gaan wilde. Het ging maar, of
er geen werk aan was. Hy weet er nog niet van, geloof
ik; althans ik zeg het hem nog niet.
*
* ♦
Had ik nu het gratieuse penseel van Greuse, ik smeet
dat van Jan Steen weg, om het volgende te schilderen.
Myn geheim is ontdekt; ik ben verklapt, geloof ik, en
23