Boekgegevens
Titel: Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Auteur: Bosch, J.H. van den
Uitgave: Utrecht: H. Honig, 1896
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 08-239
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202619
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Bloemlezingen (vorm), Leermiddelen (vorm), Bellettrie (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Vorige scan Volgende scanScanned page
352
de Vry te schryven: maar dat is eene Episode, waar mee
ik my thans niet kan ophouden. Nu zal ik zien, of ik,
by de eerste geleegenheid, niet een paar minuuten ernstig
schryven kan.
*
* *
Nooit had ik een denkbeeld van zulke alles overtreffende
goedhartigheid, als die is, welke ik thans leer kennen. Ik
kan u ook niet zeggen, hoe lief ik deeze allerbeste men-
schen gekreegen heb. Zeker, zulke degelyke menschlie-
vende karakters vindt men niet in het groote Zothuis, de
"Waereld. "Wat moet het voor zo eene Vrouw te zeggen
zyn, haar geheel huis ten prooi te geeven! Haare beste
kostelyke kamer, daar zon noch maan in mogt schynen,
tot eene kraamkamer te zien misbruiken; en door Mans,
Moeders, Oomen, Buuren, Bakers, wyze Vrouwen, nieuws-
gierige Meiden te zien beklossen, zonder dat een van al
zyn voet in een vilten slof steekt! alle de Oostersche
pracht te zien aantasten! en dat alles voor een stout kreng,
die haar zo verbruid plagt te kwellen! Nu, ik zal boete
doen: hoe zeit de schrift ? die veel vergeeven is hebben veel
lief. "Wat verandering kan zo een klein schepzeltje al ver-
oorzaaken! Ik hield nooit van Kinderen; geen geluid kon
my wakker maaken: Mama's Predikatie over het vroeg
opstaan, viel in de doornen; en zie eens, ik ben zo schrik-
kelyk gek met myn Zeun, dat ik eigenlyk voor niemand
meer leef dan voor hem, en voor myne goede Tante Martha.
Als hy 's nagts maar eens heu zegt, ben ik wakker, en
roep de Baker, om hem toch terstond by my te brengen.
Dat hamers "Wyf! en ik doe niets dan kyven; maar ik
zal Oom de wieg op zolder laaten zetten en neemen den
kleinen gulzegaart by my; ik ben het Kind zyn Moeder,
dat maakt alles goed. Duizend tegen een, zo ik hem niet