Boekgegevens
Titel: Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Auteur: Bosch, J.H. van den
Uitgave: Utrecht: H. Honig, 1896
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 08-239
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202619
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Bloemlezingen (vorm), Leermiddelen (vorm), Bellettrie (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Vorige scan Volgende scanScanned page
318
en zyne Vrouw waren feestig verzogt; dewyl ik zeer wel
wist, dat zy hun woord by een ander kwyt waren. Zeg niet,
kind, dat dit er niet door kan. Het kan wél — met ruimte
zelf! Kon ik Heftig en zyne Vrouw verzoeken, daar hy
zo den nyd op Willem heeft; en vry wat ingang by Mama
krygt? Kon ik myn Broêr geplaatst hebben by iemand,
die hem zoude aanzien met een bakkes; frets michnich!
En ook hy bidt altyd zo gruwlyk lang, dat, zo ik het niet
beter hoorde, ik zou denken, dat hy de Tien Geboden en
het Geloof bad (zo als onze ßoomsehe Tuinman.) Van zyn
goed wyf spyt het my magtig; als de ouwe mensch nog
ereis op de proppen komt, is zy recht comicq; ja zy is
nog wel voor de vreugd, en haar Vader heeft my gedoopt^
dat meer is; maar om Willem kon dat niet.
De Man des huizes was ook knap aangedaan. Mama kan
alles van hem krygen. 't Is waarlyk een mooije vent, voor
een Amsteldams maakzel. Willem had zich puur, om my
te plaisieren, opgeschikt. Zyn witte rok met zilver stond
hem zo wél, dat elk Meisje, al was zy geen Nigt Hexa-
meter, op hem zoude hebben moeten verlieven; immers op
zyn witten rok met zilver; en als zy zich bepaalde by zyn
fraai kamisool, dan dunkt my, dat het hart moest ver-
smelten, al was het van marmer, of zelf van best engelsch
staal. Dit zeide ik hem ook; maar, die baldaadige jongen
gaf my, in spyt van myn Bruidschap, een draai. Mevrouw
Ryzig, precies een eerwaardig familie portret in een def-
tige zwarte lyst: kostelyk in 't zwart, met keurlyke kan-
ten, maar zonder Juweelen, of eenig by werkje. Onze Gerrit
zyn Vrouw was in 't grisdeline, een weinig gekapt, en met
weinige doch schoone Juweelen versierd. Nog een paar
van de gasten; en dan, goeden dag, Renard. — Wagt, om
daar des te beter in te slagen, ga ik eerst eens een nieuwe
pen van het Kantoor steelen. De droes zou nu evenwel
onzen Gerrit haaien, indien hy op eene Bruid grommen.