Boekgegevens
Titel: Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Auteur: Bosch, J.H. van den
Uitgave: Utrecht: H. Honig, 1896
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 08-239
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202619
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Bloemlezingen (vorm), Leermiddelen (vorm), Bellettrie (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Vorige scan Volgende scanScanned page
287
zo slegt, dat ome Wim er op klopte, om dat een ondeu-
gende Mof liegt van eene eerlyke Godvreezende jonge Juf-
frouw, die hy wel zo lief zal hebben, als die kwaade venten
hunne Zuster Dina hadden? Nu, Dominé zweeg, en be-
leed daarop, dat hy, zo als de Schrift leert, in zyn Stu-
denten tyd wel eens een man sloeg in zynen toorn; maar,
Vrouw, (zeide hy,) toen had ik den üeere myn driftig
temperament nog niet geheiligd. En dat, Mevrouw lief, is
ook de fyne waarheid; want ik zie myn man zelden
driftig, dan als er voor de Kerk wat te begaffelen is; en
dan mag ik het ook gaarn zien.
Maar, denk eens.... Wat is dat nu weer ? — Moet
Moeder eens meedoen? Hei je lui daar! — Moesje, Jan
neemt my myn tol evenwel af. — Wil jy Kees zyn tol
ereis weer geeven ? of ik kom je by... Daar kloppen zy
mekaar zo een beetje, geloof ik. Met uw welneemen, ik
ga eens kyken, hoe die boel daar zit.... Ja, 't was
katjes spel; zo zyn de kinderen; de oude Adam zit er al
vroeg in: alle maal één huspot; ik merk niet, dat Domi-
nees Kinderen beter zyn dan andre lui er kinderen.
Wat wilde ik zeggen? myn hoofd loopt om met die
verbruide jongens! Ja, dit! Denk eens aan, myn lieve
Mevrouw, hoe ik schrikte, toen ik hoorde, dat onze lieve
Wim niet meer gereformeerd was! Hy was altoos zo goed,
en hy is evel, zo wel als myne eigen kinderen, in de
Nieuwe Kerk door myn Vader met eigen handen gedoopt.
En wat kon hy altoos met myn jongens raazen en ravot-
ten! wat heeft hy een kaartenhuisjes gemaakt, en hoe
leerde hy hun paardje speelen! wel, hy heeft myn kin-
deren zo veel plaisir aangedaan, dat ik het nooit zal
vergeeten.
Ik hoor, dat hy allang in de Goddelooze Sociniaansche
stellingen van den Aardsketter Spinosa verdwaald was;
en dat Wim een Arminiaansch Ongodist is, die aan hel