Boekgegevens
Titel: Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Auteur: Bosch, J.H. van den
Uitgave: Utrecht: H. Honig, 1896
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 08-239
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202619
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Bloemlezingen (vorm), Leermiddelen (vorm), Bellettrie (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Vorige scan Volgende scanScanned page
282
van my hebben. Is hy te grootsch om zen Ouwers te be-
zoeken; met zyn benist bakkes? Nagt, kind, van — etc.
alida. leevend aan petronella renard.
Dat blyft zo, het komt my verbruid grappig voor, dat
gy de wapens zo vroeg wilt neerleggen. Er is zulk een
misiyk mengzel van ernst en boert op uw gelaat, als gy
met Mama daar zo eerntfest zit te praaten. Uwe Angola
en uwe zedenleer aanzigten zo slegt. Evenwel, gy hebt
gelyk, indien uw Christelyk oogmerk zy, om eens een
wettelyk huwlyk aantegaan. Nu, kind, ik wensch u, ter
bereiking van dit braave voornoemen, zo rasch mooglyk
een knaap, die uw's Ooms ducaaten zo broodnoodig
moge hebben, dat hy u, op den koop, voetstoots er by
neeme. Bon voyage! Ik heb nog zulk een schrikkelyken
haast niet; en myn reismakker naar de huwlykshaven is
veel te bedaard, om my hals over kop scheep te doen
gaan. Zie, de Borst staat my niet kwalyk aan, maar ik
weet niet, of dat zo blyven zal; en als men onder zeil
gegaan is, moet men aan boord blyven, al wenscht het
lieve paar elkander alle daag wel hartlyk by onzen lieven
Heer.
Nu, dat daar gelaaten. Ja waaragtig. Mama weet de
heele historie met Tante! Hoe? daar ben ik nog niet
agter: mooglyk door Mevrouw Helder. Wy hadden, zegt
myn Oom, (onze Freryk) ettelyke etmaalen zo wat met
een slap koeltje liggen dobberen, toen ik op eenen mor-
gen wat laat opstond. Gewén de lui eens wat. Pietje! Ik
had, geduurende Mama's ziekte, de honneurs van het
Déjeiiné waargenoomen; en nu zoude men, zelf myne
zagtmoedige Mama, my dit wel gaarn voor eenen pligt
aanschryven. Ik zou inschiklyk, meegaande worden! ja