Boekgegevens
Titel: Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Auteur: Bosch, J.H. van den
Uitgave: Utrecht: H. Honig, 1896
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 08-239
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202619
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Bloemlezingen (vorm), Leermiddelen (vorm), Bellettrie (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Vorige scan Volgende scanScanned page
17
mij meer op mijn gemak met u te onderhouden, — Sijtje!
laat de beeren uit, en verzoek Van den Vondel achter te
komen."
„Van den Vondel!" herhaalde Winius, verbaasd: „was
de heer, dien ik in 'tvoorvertrek ontmoette...."
„Onze poëet," zeide Vossius: „die mij waarschijnlijk
komt raadplegen over eenige historische bijzonderheden 'jt^^jiJ^.
aangaande Amsterdam of in 't Huis van Aemstel, waar- '
van hij een treurspel schrijft."
"NVinius en de jonge Rey bogen zich en verlieten de
kamer. Toen zij in de gang kwamen, werden hun ooren
aangenaam verrast door 't geluid eener liefelijke stem,
die uit een bovenvertrek klonk en een Spaansche romance
zong. Zoo roerend en betooverend waren die toonen, dat
onze Moskoviet zich niet kon wederhouden, stil te staan
en een oogenblik toe te luisteren.
„Niet waar? een nachtegaalskeeltjen heeft juffrouw Kor-
nelia," zeide Vondel, die hen uit de zijkamer tegentrad.
„Mijn Heer!" zeide Winius: „ik acht mij gelukkig,
reeds den eersten dag van mijn verblijf hier ter stede, de
twee beroemdste mannen te hebben ontmoet, die zij bezat.
Voorwaar, ik had u reeds behooren te erkennen. Nie-
mand dan Vondel zelf had met kleinachting over de vaerzen
van Vondel spreken." ' ''
„Dat zou Smout of Cloppenburg u niet toegeven,"
hernam de dichter, lachende: „nu, ik blijf uw dienaar, en
hoop u nog wel eens te ontmoeten."
En nu ging ieder zijns weegs: Vondel naar zijn ge-
leerden vriend, en Winius met zijn kweekeling de voor-
deur uit; — ofschoon het den jongen Rus niet weinig
kostte, zich los te maken van het genot, dat hij smaakte
in 't luisteren naar de betooverende akkoorden, die hem
in de ooren klonken.