Boekgegevens
Titel: Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Auteur: Bosch, J.H. van den
Uitgave: Utrecht: H. Honig, 1896
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 08-239
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202619
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Bloemlezingen (vorm), Leermiddelen (vorm), Bellettrie (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Vorige scan Volgende scanScanned page
185
zijner zoetste begoocheling, zich had durven voorstellen.
Demosthenes verwierf te Athene de kroon der welspre-
kendheid, en handhaafde die, door eene redevoering, die
een nieuwe kroon verdiende; cicero en virgilius waren
de orakels hunner kunst bij het volk dat dagelijks hen
bewonderde; maar nimmer hebben zij durven hopen, dat
na eeuwen met eeuwen vermenigvuldigd, niet slechts in
Griekenland en Latium, maar bij Britten, bij Gallen ea
Bataven, bij Daciers en Pannoniers, hunne schriften voor
den toetssteen gelden zouden, waarna de prijs van al
wat schoon en bewonderenswaardig is, berekend en vast-
gesteld zou worden.
Moest deze gedachte, M. H.! niet natuurlijk in mij op-
rijzen, bij een feest, aan Teeken- en Schilderkunst gewijd ?
"Waar is de Schilder, al werd hij ook door zijne tijdge-
nooten bewonderd, geëerbiedigd, vergood; waar is hij,
wiens kunstwerken bij zijn leven dezelfde waarde hadden,
als na zijnen dood? Geen Rafaël, Titiaan of Correggio;
geen Rubbens of van Dijk; geen Rembrand, van der
Helst, Ruisdaal, Douw, en waar zoude ik ophouden namen
te spellen? geen hunner heeft den prijs gekend, waarop
de gewrochten zijner gelukkige vinding, zijner edele
zamenstelling, van zijn stout en gloeijend penseel, een-
maal geschat zouden worden. Geschat, niet in een vlugtig
oogenblik van dwaze luim eens grilligen koopers; maar als
bestemde, erkende, steeds klimmende waarde van hetgeen
boven alle waarde, en onbetaalbaar geacht moet worden.
Het is met de heerlijke gewrochten dezer kunst eveneens
gelegen, als met het fijne en zuivere goud: den kenner
schittert hunne onvervalschte glans en gloed van zelf,
en overal in de oogen; maar het merk hunner hooge
gehalte, en algemeene gangbaarheid, moet door de nako-
melingschap op dezelve gedrukt worden!