Boekgegevens
Titel: Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Auteur: Bosch, J.H. van den
Uitgave: Utrecht: H. Honig, 1896
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 08-239
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202619
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Bloemlezingen (vorm), Leermiddelen (vorm), Bellettrie (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Vorige scan Volgende scanScanned page
175
wanneer Schrijvers of Dichters den goeden smaak hulde
doen, en hunnen verkregen roem in het oog der kunst-
-kenners verdienen, behoort men ze nogtans niet voor model-
len te houden, naar wie alles zonder onderscheid zich vormen
moet. En echter, hoe dikwijls gebeurde het niet! Was het hun
luim en geest, die hen zoo grooten opgang deed maken,
hoe velen, die op eene andere wijze, een' naam hadden
kunnen verwerven, bedierven zich, door hun verstand
slechts op aardigheden en slagen te spitsen. Was het de
stoutheid en verhevenheid hunner voordragt, hoe worstelden
en zwoegden velen om hooger te klimmen dan hun adem
duldde, en konden slechts de luchtstreek der hoogdravend-
heid of opgeblazenheid bereiken. Was het eindelijk het
oorspronkelijke en verrassende, dat elk opgetogen hield;
hoe velen poogden vruchteloos zich ook aldus te onder-
scheiden, en een arbeid, die beter had kunnen besteed
worden, leiden zij te koste, om na alle opoffering van tijd
en krachten, in het vreemde of ongerijmde zich te verliezen.
Ik zou veel meer hierbij kunnen voegen, indien ik
meende over uwen tijd en uwe aandacht naar willekeur
te mogen beschikken; maar schoon ik alles slechts even
heb aangeroerd, het zal u echter naar mijn oogmerk ge-
noegzaam gebleken zijn, hoe noodzakelijk het zij voor een
iegelijk, die zich tot dichten of schrijven voelt opgewekt,
dat hij niet maar het eerste dat hem voorkomt aangrijpe,
aan alles zich wage, waardoor hij hoopt indruk te zullen
maken; maar in zijn binnenste trede, daar zijn' bijzon-
deren aanleg bespiede, de gedachte ver van zich werpe,
dat hij voor alles evenzeer zou berekend zijn; en wanneer
hij eenmaal een verstandige keus van gedeelten der kunst
en wijze der bearbeiding gedaan heeft, zoo veel mogelijk
en noodig is zich daaraan houde, en daarin meer en meer
zich volmake: met één woord, dat hij zich zei ven kenne
ten aanzien van het vak zjjner vlijtige beoefening.