Boekgegevens
Titel: Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Auteur: Bosch, J.H. van den
Uitgave: Utrecht: H. Honig, 1896
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 08-239
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202619
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Bloemlezingen (vorm), Leermiddelen (vorm), Bellettrie (teksten)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Prozastukken voor de hoogste klassen van 't gymnasium
Vorige scan Volgende scanScanned page
92
geraden, antwoordde Melisaus. — En na de hieroglyphisch&
ontdekkingen van Champollion, ging ik voort: omdat de
spreker zoo op een haar die 40 eeuwen heeft kunnen be-
rekenen. — Dat doet niets tot de zaak, zei Melissus: die
hieroglyphen vertrouw ik nog niet; maar het is ons nu
om het karakter van den man te doen. — Wel, zeide ik,
indien het met de chronologie uitkwam, dan zou ik den-
ken, dat een rhetor uit de Asiatische school die woorden
uitgesproken had. — Melissus begon hartelijk te lagchen.
— Nu, lach maar zoo niet! zeide ik: het is bombast, en
er ligt in die woorden dezelfde verwaande domheid, die
men bij die rhetoren vond. — Melissus schaterde. — Dat
het bombast is, zal ik bewijzen. Het klinkt mooi, maar
het zegt niets. De tijd gaat immers voorbij : de eeuwen
rollen weg, en zij zien niet meer om. Maar verbeeld u,
indien het dan zoo moet, dat die 40 Egyptische eeuwen
daar boven zaten toe te kijken, en dat zij de Egijptische
geschiedenis van dat tjjdsverloop voorstelden; had die ge-
schiedenis dan zóó veel reden om trotsch te wezen en te
denken: nu zullen wij eens toezien, of die soldaten daar
heneden onzer waardig zijn? Of moeten zij den tijd in het
algemeen aanduiden? Dan kon die spreker overal gezegd
hebben: soldaten! ome aardbol heeft zeker reeds 6000
jaren bestaan: weest dapper! Of wilde hij zeggen: sol-
daten! daar staan overoude steenhoopen, die de menschen
opgestapeld hebben: zij hebben 40 eeuwen lang onwrikbaar
gestaan: houdt u óók zoo goed? Iloe gij het draait, het
zijn klinkende woorden zonder zin, en dat noem ik bom-
bast. Dat het dom was, zal ik óók bewijzen. Want ver-
beeld u eens, hoe veel misverstand en verwarring er kon
ontstaan! In de open lucht kan niemand zoo schreeuwen, dat
hij door duizenden verstaan wordt. Die het naastbij zijn,
hooren het goed: die iets verder staan, missen een woord :
„wat heeft hij gezegd," vragen de anderen, die nog ver-