Boekgegevens
Titel: Beginselen der wiskundige aardrijkskunde
Auteur: Berman, A.
Uitgave: Heusden: L.J. Veerman, 1891
2e uitg; Heruitgave van de eerste uitgaaf Haarlem, W.H.J. van Nooten, 1886
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 1653
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202571
Onderwerp: Astronomie: praktische astronomie: algemeen
Trefwoord: Kosmografie, Handboeken (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Beginselen der wiskundige aardrijkskunde
Vorige scan Volgende scanScanned page
11
aarde, dat ze daarbij in 't niet zinken. Op een globe van 1 M.
middellijn zou de hoogste bergtop een hoogte hebben van5 m.M.
wat nog onbeduidender is dan de fouten, die bij 't draaien van
den bol niet te vermijden zijn; wat van nog minder beteekenis
is dan de dikte van 't papier, waarmee de bol bekleed wordt.
Verklaringen van eenige woorden, in de wiskundige
aardrijkskunde voorkomende.
Standpunt heet de plaats, waar de waarnemer zich op aarde
be^-indt.
Natuurlijke horizon noemt men den cirkel, volgens welken
hemel en aarde elkander schijnbaar raken. Met eene verande-
ring van standplaats, verandert ook de natuurlijke horizon.
Sr.hijnbare horizon noemt men het vlak, dat de aarde aanraakt
in 't standpunt des waarnemers.
Ware horizon noemt men het vlak, dat, evenwijdig getrokken
aan den schijnbaren horizon, gaat door het middelpimt der aarde.
Opmerking. Geen twee punten op aarde hebben dus denzelfden
schijnbaren horizon, ter\vijl alleen die plaatsen hetzelfde vlak tot
waren horizon hebben, die aan de uiteinden van dezelfde mid-
dellijn zijn gelegen.
Polen der aarde noemt men de punten, waar de denkbeeldige
hemelas de aarde schijnt te snijden; men onderscheidt ze in
Noord- en Zuidpool. De polen des hemels liggen dus loodrecht
boven die der aarde.
Aequator, evenaar., evenachislijn of linie noemt men den groo-
ten cirkel, volgens welken een vlak, dat door het middelpunt
der aarde gaande, loodrecht op de as der aarde getrokken, de
aarde snijdt. Denkt men zich dat vlak doorgetrokken tot waar
't het hemelgewelf snijdt, wat ook volgens een cirkel geschiedt,
dat noemt men dien cirkel equator des hemels.