Boekgegevens
Titel: Zaadkorreltjes, gestrooid in de harten van de lieve jeugd: bijdragen in proza en poëzie
Auteur: Bosman, J.M.H.; Charante, N.A. van; Duijs, P.
Uitgave: Schoonhoven: S.E. van Nooten, 1871 *
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 9991
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202459
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Kinderverhalen (teksten), Kindergedichten (teksten)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Zaadkorreltjes, gestrooid in de harten van de lieve jeugd: bijdragen in proza en poëzie
Vorige scan Volgende scanScanned page
HOE EEN HUILENDE JONGEN VOOR GOED
"WERD GENEZEN.
(Jilet een Plaatje.)
Johan — eigenlijk heette hij heel anders, maar ik zal hem
maar zoo noemen — Johan had een allerlastigst humeurtje, en
werd dien ten gevolge door iedereen met een oor aangezien :
dat wil zeggen, zoo wat zijdelings en in de schuinte. Dat
kon ook al niet anders; want wie kan pleizier hebben in een
jongen, die nooit pleizier heeft en er altijd even nijdig en
benepen uitziet, die bijna nooit lacht en gedurig huilt en
grimt, 't Was een knorrig ventje, ieder oogenblik en bij elke
gelegenheid en zonder de minste aanleiding grommig en onte-
vreden. Hij dacht steeds dat hij werd verongelijkt en dat hij
het al heel kwaad had. En daarom werd hij boos. Op wien?
Ja , eigenlijk op iedereen, op de heele wereld en het minst op
zich zeiven. En dan was hij gewoon zijn drift iu tranen en
klachten bot te vieren. Dat huilen was hem tot eene tweede
natuur geworden : hij kon het bijna niet meer laten, 't Was
altijd dezelfde deun: „hi, hi! boe, boe! bewa....!" en anders
hoorde men niet.
't Was fraai vervelend en onaangenaam voor de huisgenoo-
ten, dat laat zich best begrijpen. Nu eens waren hem te veel
sommen opgegeven, en toch zij waren zoo gemakkelijk, maar
hij was er te traag voor. Dan weder zag hij geen kans zijne
thema's af te maken, ofschoon andere en wel kleinere jongens
er al lang mede klaar waren. Nu eens was zijn speelgoed ge-
broken of kou hij zijn boek niet vinden , door eigen schuld of
slordigheid. Dan weder meende hij veel minder te krijgen