Boekgegevens
Titel: Zaadkorreltjes, gestrooid in de harten van de lieve jeugd: bijdragen in proza en poëzie
Auteur: Bosman, J.M.H.; Charante, N.A. van; Duijs, P.
Uitgave: Schoonhoven: S.E. van Nooten, 1871 *
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 9991
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202459
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Kinderverhalen (teksten), Kindergedichten (teksten)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Zaadkorreltjes, gestrooid in de harten van de lieve jeugd: bijdragen in proza en poëzie
Vorige scan Volgende scanScanned page
4t)
N u vier manden geleden ging Jeannette iu eene betrekking
waar ze nog al veel geld kon verdienen en veel vrijen tijd had.
Zoo iets geleek haar; maar ik heb gehoord, dat ze nu wier
vurtrekken wil, doch waarom weet ik niet!"
Hier zweeg vader en ik, die altijd het woord voerde, riep:
«o papa, als «onze juf" dan weggaat, ueem u dan toch Jean-
nette van Wervelen!"
„Baar kan ik niets tegen zeggen kinderen , ge zult uw zin
hebben, als ge ten minste bij uw plan blijft."
ja papa," riepen we allen, „laat Jeannette van Werve-
len „onze juf" worden!"
Nu nam vader een stukjen papier uit zijn zakboekjeu. Hij
ging naar zijn lessenaar, schreef er wat op, droogde het bij
het vuur, vouwde het als een brief op en gaf het toen mij,
zeggende:
„Hier George, gij zijt de oudste. Ga met uwe broers en
uwe zuster naar de kinderkamer en lees daar dit briefjen dan
hard op voor! Maar niet eer, vóór dat ge op de kamer zijt,
hoort ge! Over een half uur komt ge ons het antwoord
brengen!"
In een oogenblik waren we op de kinderkamer. Mijne han-
den beefden toen ik het briefjen open deed. Eindelijk toch,
na lang getobd te hebben om het kunstig gevouwen papier zon-
der het scheuren open te krijgen , las ik:
„Lieve kinderen, ik heb mij in den naam vergist. Die
goede bonne heet niet Jeannette van Wervelen, ze heet :
Louise van Damme. Ze is op het oogenblik in betrekking
bij den heer Ravelijn, advocaat te G. Doch, ■— 't is maar
eene bonnel Uw vader."
Daar stonden we uu I We konden het niet gelooven en toch
was het zoo; want vader zou ons geen leugens wijs maken!
Hier Leentjes vader, mijn broer, was de eerste die zei: „Ik
heb er spijt van jongens, dat wc cli'. niet eerder geweten heb-
•Ü