Boekgegevens
Titel: Zaadkorreltjes, gestrooid in de harten van de lieve jeugd: bijdragen in proza en poëzie
Auteur: Bosman, J.M.H.; Charante, N.A. van; Duijs, P.
Uitgave: Schoonhoven: S.E. van Nooten, 1871 *
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 9991
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202459
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Kinderverhalen (teksten), Kindergedichten (teksten)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Zaadkorreltjes, gestrooid in de harten van de lieve jeugd: bijdragen in proza en poëzie
Vorige scan Volgende scanScanned page
% H'ï'
wel willen weten, met welke kinderen ze te doen hebben.
Welnu, dat 's gauw gezegd. Johanna en Piet zijn de kinderen
van doctor Ravelijn, die even buiten de stad woont. Maria
is het eenige kind van baron van W., die den zomer op zijn
buitenplaats heeft doorgebracht, maar nu in October, wat vroe-
ger dan gewoonlijk, omdat het huis van binnen moest ver-
bouwd worden, in de stad terug gekomen is.
Als naaste buur is Maria haar vriendinnetje Johanna ko-
men bezoeken en zoo vinden we haar nu op de kinderkamer
van den doctor.
Onderwijl ze daar de komst van Lena en Gerrit Eavelijn
afwachtten, begon de lucht te betrekken, en juist toen die twee
binnen kwamen, viel er al een weinig regen en het duurde
niet lang, of het stroomde water, zoodat er aan het spelen
in den tuin niet te denken viel.
Zooals dat gewoonlijk onder het jonge volkjen gaat, men
kan maar niet goed op dreef komen, nu er in de kamer in
plaats van in den tuin moest gespeeld worden. Voor het spel
daar buiten had meu 's morgens al alles in gereedheid gebracht,
maar binnen was niets in orde.
Dat het nu ook net regenen moest! Dat had het immers even
goed op een anderen dag kunnen doen, meende Piet, die in
minder dan een half uur al vierderlei spelletjes gespeeld had
met Gerrit eu juist altijd nog tot ongenoegen van de meisjes,
die raadseltjes opgaven, en dikwijls, door het erge leven, dat
de jongens maakten, elkander niet verstaan konden.
Hierover ontstond twist; want Piet meende, dat hij even-
veel recht had op de kinderkamer als Johanna; en deze weer
zeide, dat zij de oudste was en dus ook het meeste te zeggen had.
Terwijl ze hierover druk aau het haspelen waren, kwam de
doctor binnen, die tegen zijne kinderen geen heel vriendelijk
gezicht zette.
II Het schijnt wel, dat jelui het samen maar niet vinden kun-
ueii," zei hij.