Boekgegevens
Titel: Zaadkorreltjes, gestrooid in de harten van de lieve jeugd: bijdragen in proza en poëzie
Auteur: Bosman, J.M.H.; Charante, N.A. van; Duijs, P.
Uitgave: Schoonhoven: S.E. van Nooten, 1871 *
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 9991
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202459
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Kinderverhalen (teksten), Kindergedichten (teksten)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Zaadkorreltjes, gestrooid in de harten van de lieve jeugd: bijdragen in proza en poëzie
Vorige scan Volgende scanScanned page
% H'ï'
almanak! — Een landbouw-almanak! 't klinkt wel wat
vreemd; maar het komt loch goed uit. Iii dien almanak heeft
men bij iederen dag van het jaar een blad wit papier, waarop
meu aanteekeiiingeu kan houden. Dat moeten jelui ook doen.
Van heden af begin je op net blad papier achter den 4. Alei
eens op te teekeuen, wat je zoo al verkeerds gedaan hebt van
daag. — Morgen doet ge dat achter den 5., overmorgen achter
den 6., enz., net zoo lang, tot dat het jaar om is. — Met nieuwe-
jaar, zoo we dan teu minste nog hier en i:i leven zijn, dan
geeft itder zijn almanak een bijzonder teeken en legt hem in
de boekenkist op zolder. Dan zal ik ze later eens inzien, om
te weteu te komen of ge u ook betert. Wat ik er op aan te
merken heb, zal is er bijschrijven en ze dan weer net in de
kist leggen, zooals ik ze gevonden heb. — Mt^ar om nu te
maken, dat ik niet weet wiens schrift ik in den almanak zie,
raad ik u allen aan, alles wat ge opteekent met de linkerhand
te schrijven. — Ziet hier, kimieren! hier hebt ge ieder zoo'n
boek. Bedenkt, dat bij alles wat ge er in schrijft, Één is
die u ziet, die ook weet of ge alles schrijft en wat ge schrijft
of ciat waarheid is! Verzuimt niet één dag, 't is tot uw eigen
best! Belooft ge me dat?"
Zie, ik had er wel eens een willen zien, die dat niet belo-
ven wilde, dat kou niemand laten. Met een traan in het oog
en een recht hartelijkeii handdruk nam ieder kind zijn alma-
nak aan.
Boven den eersten dag vau elke nieuwe maand had dominé
met groote letters geschreven: „Mijne kindtrkens! houdt vrede
onder elkander J"
Van dien tijd af scheen het, alsof er een heel andere geest
onder de kinderen was. En wie nu denkt, dat Kato zich al-
leen maar goed hield uit vrees voor het dikke boek met zijn
groen perkamenten omslag, die heeft het heelemaal mis. Ze
gingen allen met elkander om als broeders en zusters, en ont-
stond er ook zoo nu en dan nog eens twist, hoog liep die dau