Boekgegevens
Titel: Zaadkorreltjes, gestrooid in de harten van de lieve jeugd: bijdragen in proza en poëzie
Auteur: Bosman, J.M.H.; Charante, N.A. van; Duijs, P.
Uitgave: Schoonhoven: S.E. van Nooten, 1871 *
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 9991
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202459
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Kinderverhalen (teksten), Kindergedichten (teksten)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Zaadkorreltjes, gestrooid in de harten van de lieve jeugd: bijdragen in proza en poëzie
Vorige scan Volgende scanScanned page
% H'ï'
LeiJiitje kreeg een blosjen van blijdschap toen ze hoorde, dat
er toch nog andere kinderen waren, die even als zij, zoo op
het oog sterk en gezond geleken en inderdaad toch niet zoo
heel erg op hunne gezondheid te roemen hadden.
Zulk een meisjen zou ze graag voor speelkameraadjen heb-
ben,— die kon met haar spelen!
„Zeg eens, baas! waar woont ge?" vraagde Leentje,
„Eergisteren ben ik hier vlak naast komen wonen, jonge
jufvrouw! Zou u soms mijn Anneko eens willen zien?"
„Ja, als dat kan, heel graag!"
//Welnu, dan zal ik haar eens roepen," zei de tuinman en
zijn schoffel tegen een boom zettende, ging hij heen.
Toen Leentje dat ding daar zoo zag staan, kreeg ze groote
lust om ook eens te gaan schoffelen.
Vi'.s was ze evenwel bezig of daar kwamen de jongens aan.
//Hé, kijk me zoo'n flauwe meid eens aan, die moet tuin-
mansvrouw worden," riep haar broer en haarde schoffel uit
de handen rukkende, liep hij er een eind weegs mee heen en
begon op zijn manier ook eens voor tuinman te spelen.
„Laat je dat toe, Leentje! dat je broer je die schoffel zoo
maar afneemt! Toe, je moet ze uit zijn handen halen I" zeide
Kato, die hoopte daardoor ruzie te maken tusschen broeder
en zuster.
//Kom, meid! pak hem dat ding af," riep ook Anna.
Zoo als dat gewoonlijk gaat, een kwade raad wordt lichter
opgevolgd dan een goede.
Leentje sloop stil achter haar broer en wilde hem onver-
wacht de schoffel afpakken, doch Adolf keerde zich juist om
en stootte met den steel zijn zuster vlak tegen haar neus,
zoodat het bloed er uitsprong.
In een oogenblik waren de jongens weg eu voegden zich
op het plein bij de twee meisjes om onder elkander te bespre-
ken, dat ze allen uit één mond Leentje de schuld zouflon geven.
Deze sLond oudertusschen uict haur zakdoek telkens het bloed