Boekgegevens
Titel: Jeugd en vreugd: een leesboek voor de middelste klasse der volksschool
Auteur: Vletter, W. de
Uitgave: Schoonhoven: S.E. van Nooten & zoon, 1883
4e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 9147
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202255
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Jeugd en vreugd: een leesboek voor de middelste klasse der volksschool
Vorige scan Volgende scanScanned page
^ 'S
XXVI. DE NIEUWE HOED.
Betjes moeder was gestorven, en van dien tijd
af moest hare oudere zuster Louizo het huishouden
besturen. Behalve voor Betje, die twaalf jaar oud
was , had zij te zorgen voor twee broertjes, de
oudste van acht, de andere van ruim zes jaar.
Die kleine jongens hielden heel veel van zuslief; zij
wist hun zoo aardig te vertellen en 's Zondags ging
zij dikwijls met hen naar 't bosch en speelde daar
krijgertje met hen. O, 't was zulk eene beste zus !
En vader ? Nu , dat die over haar tevreden was,
wist zij wel. Dikwijls noemde hij liaar „zijn klein
vrouwtje!" en dan deed Louize nog veel meer haar
best om het hem naar den zin te maken. Alleen
Betje was dikwijls ontevreden op haar, ja, zij voegde
haar somtijds leelijke woorden toe. Wanneer Betje
bij regenachtig weer eene mooie jurk wilde aantrek-
ken en Louize dit verbood, noemde Betje haar een
„baas" en eene „plaagster." Wanneer Betje wat leeljjk
had genaaid, en Louize haar liet overnaaien, heette
deze een „bemoeial" en „eene valsohe meid."
Louize vond dit lang niet prettig; maar wat zou
zij er aan doen? Tegen vader over Betje klagen
wilde zij niet; „hij heeft verdriet genoeg," dacht zij,
„en wanneer Betje merkt, dat ik 't goed met haar
meen, zal zy wel van gedrag veranderen."
En dit zou niet lang meer duren. Betjes zomer-