Boekgegevens
Titel: Leerboek der natuurkunde
Auteur: Steyn Parvé, D.J.
Uitgave: Tiel: H.C.A. Campagne, 1879-...
4e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 09-1217
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202005
Onderwerp: Natuurkunde: natuurkunde: algemeen
Trefwoord: Natuurkunde, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Leerboek der natuurkunde
Vorige scan Volgende scanScanned page
58
der gewichten steeds zou moeten voortduren, indien de tegenstand
van de lucht en de hindernissen, die de deelen van den toestel
in hunne beweging ondervinden, er geen vertragenden invloed op
uitoefenden. Evenzoo is het aan den invloed van den weerstand
der lucht toe te schrijven, dat een lichaam, met eene snelheid v
verticaal naar boven geworpen, niet de hoogte — kan bereiken,
welke door de formule voor de beweging in het luchtledige wordt
aangewezen.
41. Beweging van een zwaar lichaam langs een hellend
vlak. — Wanneer een lichaam zich langs een hellend vlak AB
{Fig. 22) beweegt, dan is, zooals reeds hiervóór (38) is opgemerkt,
alleen de ontbondene PN van zijn gewicht PM, welke evenwijdig
Fig, 22.
is aan de helling, oorzaak van de
beweging, die dus in dezelfde
verhouding langzamer dan bij den
vrijen val zal zijn, als AC kleiner
is dan AB. Stellen wij de hoogte
AC en de lengte AB van het
hellend vlak voor door k en/,dan
een lichaam, dat langs de helling afglijdt, na eene seconde
^ ' '' De eindsnelheid, nadat het zich
zal
eene snelheid g' ~
van A tot B
g hebben.
bewogen heeft, zal dus worden uitgedrukt door
X welke juist de eindsnelheid is van
een lichaam, dat verticaal van A tot C is gevallen. Hieruit volgt
de wet, dat een lichaam, langs eene helling nederdalende, in
eenig punt van die helling eene snelheid heeft, welke juist gelijk
is aan die, welke het, vrij vallende, zou verkregen hebben in
een op dezelfde hoogte gelegen punt. Het is echter duidelijk,
dat het een veel längeren tijd noodig heeft om AB dan om AC
te doorloopen; noemt men den eersten t', den tweeden dan is
blijkbaar t'
h
X t.
Deze wet, door Galilei aangetoond, is slechts een bijzonder geval
van de meer algemeene, volgens welke het onverschillig is, welken