Boekgegevens
Titel: Leerboek der natuurkunde
Auteur: Steyn Parvé, D.J.
Uitgave: Tiel: H.C.A. Campagne, 1879-...
4e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 09-1217
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_202005
Onderwerp: Natuurkunde: natuurkunde: algemeen
Trefwoord: Natuurkunde, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Leerboek der natuurkunde
Vorige scan Volgende scanScanned page
221.
Beschouwt men zoodanige golflijn in verband met de snelheid,
waarmede het papier, waarop zij geteekend werd, zich heeftvoortr
bewogen, dan blijkt het zeer gemakkelijk, dat daaruit de aard en
de richting der beweging van het stiftje op elk oogenblik kunnen
worden afgeleid. A duidt het punt aan van den evenwichtstoestand;
is het papier ter lengte van Aa voortgeschoven, dan is de stift op
een afstand ah van den evenwichtstoestand gekomen; de grootste
afstand of afwijking a'è'wordt bereikt, als de weg Aa'is afgelegd;
vervolgens keert zij terug en komt weer in den evenwichtstoestand,
als .het papier den weg AB heeft afgelegd, wijkt vervolgens af naar
de andere zijde van de lijn AE, bereikt in ?>" de grootste afwijking
h"a" y en komt in C weder in denzelfden toestand als in A. Wij
kunnen dus uit zoodanige golflijn zoowel het tijdstip, waarop de
grootste en evenzoo elke willekeurige afwijking plaats heeft, afleiden,
als de grootte der afwijking op een bepaald tijdstip. Neemt de
trillende beweging niet af, dan zal de grootste afwijking in de
punten 6', 6", enz. ook even groot blijven; vermindert zij, dan
worden deze grootste afwijkingen gestadig kleiner. De som der
beide afwijkingen a'h' en a'7/', of wel het dubbel der grootste
afwijking, noemt men de slingerwijdte of amplitude.
Duidt men den duur eener geheele trilling, voorgesteld door de
golflijn A^'B?/'C, aan door T, de halve slingerwijdte of grootste
afwijking door a, dan wordt de afwijking A na verloop van een
lijd t aangewezen door de formule:
• 2-7«
A = a. sin,——,
i •
waarin n den halven omtrek in graden, dus 180^ aanduidt. Het
bewijs dezer formule kunnen wij, als tot de hoogere wiskunde be-
hoorende, hier niet geven. Is t = V4T, dan is A = a; voor
t = V2T wordt A = 0; voor t = y^T is A = a; voor t — T
wordt weder A = O, hetgeen geheel in overeenstemming is met
het hiervóór gezegde en door fig. 140 opgehelderde, waarin de hier
opgenoemde gevallen op de punten B, 7>" en C betrekking
hebben.
Uit het voorgaande blijkt nog, dat de onderlinge afstanden van
de snijpunten der golflijn met de rechte lijn, die door het in rust
zijnde stiftje zou beschreven worden, even groot blijven, al mogen