Boekgegevens
Titel: Regelmatig en onregelmatig: de vervoeging der werkwoorden in het Fransch voor scholen met uitgebreid leerplan ...
Auteur: Thiel, L.L. van
Uitgave: Purmerend: J. Muusses, 1897
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 8268
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201899
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse taalkunde
Trefwoord: Frans, Werkwoorden, Vervoegingen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Regelmatig en onregelmatig: de vervoeging der werkwoorden in het Fransch voor scholen met uitgebreid leerplan ...
Vorige scan Volgende scanScanned page
26
trema èn een accent circonflexe moet natuurlijk behalve de
stip nög een teeken verliezen en wel dàt teeken, dat het best
gemist kan voorden, dus — — — — ?
Waarom kan zulk eene i het accent circonflexe beter missen
dan het tréma?
Hoe schrijft ge nu den 1®° en den 2®" persoon meervoud
van den Passé défini en den persoon enkelvoud van den
Imparfait du Subjonctif van het werkv^oord haïr?
Maar dit werkwoord heeft nog iets bijzonders, waardoor
wij het onder de onregelmatige zouden kunnen rangschikken.
Het wordt namelijk in het enkelvoud van àen Indicatif Présent
en van den Impératif eenlettergrepig en verliest dan dus
het tréma.
Vervoeg nu {Ned. en Fr.) het werkwoord haïr.
8°. Fleurir beteekent bloeien van planten en wordt geheel
volgens model II vervoegd.
Maar bloeiend in figuurlijken zin, dus van steden, van den
handel, enz. is florissant. De onvoltooid verleden tijd van bloeien
is in dien zin ook steeds met O in plaats van eu. De overige
tijden worden omschreven door een tijd van être + florissant.
9°. Het werkwoord devoir heeft tot participe passé vcivtax
in het mnl. mrv., vrwl. enk. en vrwl. mrv. resp. dus, due, dues.
Dit accent circonflexe moet dienen om à\i participe ie ouàer-
scheiden van du = de Ie. Een vrij onnoodige onderscheiding!
Later zullen we zien, dat tu, participe passé van taire, niet
wordt onderscheiden van tu, het enkelv. van vous.
10". Van rompre is de 3® pers. enk. van den Présent de
l'Indicatif = il rompt, dus stam + t-
Dit is bij de zoogenaamd regelmatige werkwoorden der 4«
vervoeging, die als model worden gegeven {vendre, entendre,
mordre e. d. g.) anders. Daar is het alleen de stam. Maar
wat is daarvan de oorzaak? Eenvoudig dit, dat de stam op
eene d eindigt. De t behoort anders bij den 3«» persoon,
overal waar de 1« en 2« eene s aan het einde hebben. Maar,