Boekgegevens
Titel: De gedichten van den Schoolmeester
Auteur: Schoolmeester, de; Lennep, J. van
Uitgave: Arnhem, Nijmegen: E. & M. Cohen, ca. 1900 *
13e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7995
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201826
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Nederlandse letterkunde
Trefwoord: Gedichten (teksten)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   De gedichten van den Schoolmeester
Vorige scan Volgende scanScanned page
Iets over den schrijver en zijn dirhttmnt. 11
dragen, on waarvan zy hem de ondubbelzinnigste bljjken irHven. Mocht
zijn werkkring als onderwijzer gezegend zijn, niet miiuier l^ulukkig mocht
hy zich als huisvader gevoelen in *t bezit van vier lieve kinderen, die hy
verafgoodde. Maar, was hy nimmer geheel op zijn gemak, wanneer hy
maar een halven dag van de zijnen gescheiden whs, hy verzuimde daarom
<ie plichten niet, welke hy aan zijn nieuw vaiierland schuldig was. Lid
geworden van de Anglikaansche Kerk, oefende hy al spoedig in zijn
parochie een niet geringen invloed uit, niet alleen in kerkelijke zaken,
maar ook waar 't verkiezingen voor 't Parlement betrof, of andere za-
ken van algemeen of gemeentelijk belang. Zijn deftig voorkomen —
want hy had nooit den Predikant geheel uitgeschud en bleef zich nim-
mer anders dan wit gedast en in 't zwart vertoonen — wekto ontzach
by de menigte ; terwijl zijn veelzijdige kennis en levendig vernuft, gepaard
aan hoogst beschaafde vormen, waardoor zoo wel zijn vrouw als hy zich
onderscheidden, hem den toegang verschaften tot de huizen der aanzien-
lijken : en meer dan eens dankte ik hem de kennismaking met de man-
nen, die, 't zij als Parlementsleden, 't zij uit anderen hoofde, een
Europeesche vermaardheid hebben verworven.
I 'an, hoezeer nu door beroep en betrekkingen zich geheel in een En-
gelsche sfeer bewegende, bleef Van de Linde Hollander in zijn hart, en
zijii grootste geluk was Hollanders ten zijnent te mogen onlfangen, waar
hun steeds de meest gulle, de meest onbekrompen gastvrijheid toefde,
üewis niet een is er onder hen, die Cromwell-house bezocht hebben, of
hy heeft de aangenaamste herinneringen teruggebracht zoo van de be-
minnelijkheid der waardige gastvrouw, als van de onderhoudende wijze,
waarop de gastheer, nu eens over de meest ernstige en belangrijke za-
ken wist uit te weiden, dan weder de aanwezigen door de kluchtige
sprongen van zijn tintelend vernuft, of door pikante en met smaak voor-
gedragen anekdoten wist te vermaken. Ongemeen beweeglijk en leven-
dig van gestel en daarby overal op zijn gemak, was Van de Linde, om
't even waar hy zich bevond, de man, dio den toon gaf aan de konver-
flatie, en gaarne liet men hem dat voorrecht behouden, want men was
zeker, of iets leerzaams, of iets opvrolijkends te vernemen. Niemand was
in staat, zich aan den aanstekenden invloed van zijn luim te onttrekken;
ja zelfs wie redenen meende te hebben, op hem niisnnenrd te zijn, schoot
ie kort, wanneer hy ze wilde laten ffolden «n n»o«st. in spijt van zich