Boekgegevens
Titel: Eerste honderdtal leerzame verhalen voor kinderen: een leesboek voor de scholen
Auteur: Schmid, Christoph von
Uitgave: Amsterdam: Ten Brink en De Vries, 1871
[S.l.]: J. de Vries en zoon
[Herdr.]
Opmerking: Vert. van: Lehrreiche kleine Erzählungen für Kinder. - Bdch. 1
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7922
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201803
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Eerste honderdtal leerzame verhalen voor kinderen: een leesboek voor de scholen
Vorige scan Volgende scanScanned page
MBMM
einüe alle dagen hier te komen: totdat het God behaagt,
ons betere tijden te geven."
De kinderen vielen nu op de mand aan en twistten
hevig, daar ieder hunner het schoonste en grootste
brood wilde hebben, en gingen eindelijk heen, zonder
hun' weldoener eens te bedanken.
Alleen kaatje , een arm, maar zindelijk gekleed meisje,
bleef in de verte staan, nam het kleinste broodje, dat
in de mand was overgebleven, kuste den gever dank-
baar de hand, en verwijderde zich daarop stil en zedig.
Op den volgenden dag gedroegen de kinderen zich
even onwelvoegelijk, en voor het arme kaatje bleef
thans een broodje over, dat nauwelijks half zoo groot
was als de overige brooden. Toen kaatje echter te huis
kwam, en de zieke moeder het brood opsneed, vielen er
verscheidene nieuwe zilveren geldstukken uit. De moeder
verschrikte en zeide: //Breng dat geld terstond weder
naar dien goeden heer; want dit is zeker bij vergissing
in het brood gekomen."
Kaatje volbracht het bevel gewillig; maar de welda-
dige man zeide: «Neen, neen: het was geene vergissing.
Ik heb dat geld met voordacht in het kleinste brood
laten bakken, om u, goed kind! te beloonen. Blijf steeds
zoo vreedzaam en vergenoegd. Wie liever met een klein
broodje tevreden is, dan om een grooter twist, brengt
daarmede zegen in huis, al zou er ook nooit geld in het
brood gebakken zijn."
I©ic boor BESErrïjj&gEtti 3irg taargt/
Itrijgt mEBtitEE ban gij gEcft SEijacgt.