Boekgegevens
Titel: Grondbeginselen der vergelijkende aardrijkskunde
Serie: Van Druten & Bleekers goedkope bibliotheek voor alle standen, of verzameling van nuttige werken over allerlei vakken van wetenschap door de beste der hedendaagse schrijvers,
Auteur: Pütz, W.; Jurrius, J.
Uitgave: Sneek: Van Druten & Bleeker, ca. 1860 *
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NOK 09-935
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201752
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Grondbeginselen der vergelijkende aardrijkskunde
Vorige scan Volgende scanScanned page
EOMAGNA. TOSKANE. § 50. 239
tot bijna aan de Po uit. Tot de voornaamste steden, die aan de
genoemde deelen van dit gewest hare namen hebben gegeven, behoo-
reuModena (met 31000 inwoners) enUeggio, (18 600 inwoners).
cc. Het voormalige noordelijkste gedeelte van den Kerkelijken
Staat, de zoogenaamde Romagna met de moerassen ten zuiden
van den Po (zie bl. 230) langs de Adriatisehe zee, is voor een groot
gedeelte onbewoonbaar. Aan de oostelijke helling der Apennijnen lig-
gen: Bologna (75000 inwoners) in eene der digtst bevolkte stre-
ken van Italië aan den voet der bergen, de vesting F er ra ra
(25000 inwoners) aan een arm van den Po, Ravenna (24000in-
woners) in de nabijheid der zee; hier heeft men de nog gedeeltelijk
goed bewaarde gedenkteekenen van bouw-, beeldhouw- en schilder-
kunst, die den overgang aanwijzen van de oude tot de midden-
eeuwsche kunst. Aan zee zelf ligt alleen Rimini in 't zuiden
(27000 inwoners), welks haven alleen door visschers wordt bezocht;
veel handel in visch en zijde.
c. Het voormalige groot-hertogdom Toskane. Dit ge-
west (450 Q mijlen, met 1% millioen inwoners) bevat
het vroegere hertogdom Lucca, het ijzerrijke (door het ge-
vaarlijke kanaal van Piombino van het vastland gescheiden)
eiland Elba en 5 kleinere eilanden en bestaat uit vele onge-
lijksoortige landschappen. Het heeft maar twee deelen, die in
karakter eenigzins overeenkomen: het dal van den Arno en het
Boven-Tiberdal met zijne zijdalen in de Apennijnen. Dewijl
de kuststreken ten zuiden van Livorno en de voorketen van
de Apennijnen wegens de ongezonde lucht in de Toskaansche
Maremmen (bl. 232) zeer weinig bebouwd worden, is de hoofd-
bevolking vooral in het stroomgebied van den Arno vereenigd.
De hoofdstad Florence (Firenze) ligt in een bij uitstek vrucht»-
baren bergketel (daarom „la beüa" genoemd), op beide oevers van
den Arno (115 000 inwoners) en had in de middeneeuwen eenige
militaire beteekenis als punt van overtogt over de eenige aanzienlijke
rivier tusschen den Po en den Tiber. Vooral werd zij door het (in
de 15de eeuw heerschende) huis Medici het middenpunt der Itali-
aansche beschaving en nog thans bezit zij een buitengewonen rijk-
dom aan kunstwerken: in oude standbeelden (Mediceïsche Venus,
groep van Niobe, de slijper, enz.) aan schilderijen der eerste
Italiaansche meesters, aau kerken met mozaiken en muurschil-
deringen , die voor de geschiedenis der kunst van het hoog-
ste gewigt zijn, aan belangrijke verzamelingen van handschriften