Boekgegevens
Titel: Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Auteur: Peschier, Adolphe; Gram, Johan
Uitgave: Leide: D. Noothoven van Goor, 1879 *
2e ed
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7238
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201633
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse taalkunde
Trefwoord: Frans, Leermiddelen (vorm)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Vorige scan Volgende scanScanned page
58
Peur, crainte, effroi.
Trees, angst, ontsteltenis.
Eien que d'y penser cela me fait
frémir, — Poltron !
Le voilà parti !... m'a-t-il fait
assez peur!
Oh ! la bonne peur que je vous ai
faite-là !
Je tremble de la tête aux pieds.
Sans le clair de lune j'aurais eu
peur.
11 n'a pu voir ce spectacle de
sangfroid.
Un rien suffit pour l'intimider.
Tous ses traits étaient bouleversés.
La peur avait glacé son sang.
S'est-elle remise de sa frayeur?
Il y aurait de quoi mourir d'effroi.
J'ai senti mes forces qui s'éva-
nouissaient.
Il faut faire la part de l'émotion.
Par pitié! sauvez-moi!
L'épouvante se lit sur votre visage.
Du courage ! nous sommes là.
L'idée seule de le voir la rend
toute tremblante.
Ik ril zelfs al bij het denkbeeld
er aan. — Lafaard!
' Eindelijk is hij weg... wat heeft
hij mij bang gemaakt!
Wat heb ik u daar een schrik op
't lijf gejaagd!
Ik beef van 't hoofd tot de voeten.
Hadden we geen maneschijn gehad
dan' zou ik bang geweest zijn.
Hij heeft dit schouwspel niet koel-
bloedig kunnen toezien.
De geringste kleinigheid is reeds
voldoende om hem schrik aan te jagen.
Hij zag er ontdaan uit.
De vrees had zijn bloed doen
stollen.
Is zij van den schrik bekomen?
Dat zou voldoende zijn om van
ontsteltenis dood te blijven.
Ik voelde dat mijn krachten mij
begaven.
Men moet de aandoening in reke-
ning brengen.
Erbarm u mijner en red mij!
Men ziet u de ontsteltenis aan.
Houd moed! wij zullen u bijstaan.
Alleen bij het denkbeeld van hem
te zien, siddert zij reeds.
XXXL
Courage, encouragement,
exhortation.
Du courage !... nous verrons, nous
causerons.
Ne perdez pas courage!
Aujourd'hui j'en aurai le courage.
Point de découragement !
Allons, prenons notre courage à
deux mains !
Si nous sommes vaincus, le feu
aux poudres!
A lui l'épée ! à nous la presse ! nous
verrons un jour à qui la victoire.
Moed, aanmoediging, vermaning.
Houd moed!... wij zullen zien,
over de zaak spreken,
Yerlies den moed niet!
Yan daag zal ik er den moed toe
hebben.
Den moed maar niet opgegeven!
Komaan, we moeten ons een hart
onder den riem binden!
Als wij overwonnen worden, dan
de lont in 't kruit!
Laat hem den degen en ons de
pers! dan zullen we zien wie de over-
winning zal behalen.