Boekgegevens
Titel: Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Auteur: Peschier, Adolphe; Gram, Johan
Uitgave: Leide: D. Noothoven van Goor, 1879 *
2e ed
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7238
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201633
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse taalkunde
Trefwoord: Frans, Leermiddelen (vorm)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Vorige scan Volgende scanScanned page
Demande, question, interi'ogatoire.
Vraag, onderzoek, verhoor. 39
un bureau d'adressesf — Calmez-
vous, j'ai cru vous faire honneur.
Il n'est pas question de vous.
Vous voyez un homme riche, vous
n'allez pas plus loin ... que vous
importe le reste!
ik soms een commissie-kantoor? —
Bedaar toch, ik dacht er u eene eer
mee te bewijzen.
Er is geen sprake van u.
Ge ontmoet iemand die rijk is;
verder vraagt gij niet... het overi-
ge is u onverschillig.
XXIII.
Excuse, jnstiflcation, demande
de pardon.
Quelle excuse pouvez-vous allé-
guer ? — Ma jeunesse.
Mon excuse est dans l'intention ...
je pensais vous rendre service.
Mille excuses d'avoir quitté votre
réunion !. .. Un mal de tête sou-
dain ... — Point d'excuses ! .. . vous
avez tort et je le prouverai.
Comment? vingt francs d'amen-
de?... excusez du peu.
C'est ceci, c'est cela ... vous avez
toujours quelque excuse.
Il n'y a plus de pardon pour
vous ... l'offense est trop grande.
Dieu me pardonne ! ... il est gris.
Une bouteille a sufli pour cela.
Désolé de ne pouvoir vous rendre
ce service!
11 y a du mérite à pardonner des
injures.
C'est bien indiscret à moi de me
présenter de si bonne heure.
Pardon de vous .avoir brusqué!
Si je vous ai offensé, je le re-
grette vivement. — Qu'il n'en soit
plus question.
Verontschuldiging, reclitvaardi-
ging, verzoek om vergiffenis.
Welke verontschuldiging kunt gij
aanvoeren ? Mijne jeugd.
Mijne goede bedoeling moge tot
verontschuldiging strekken ... ik
dacht u een dienst te bewijzen.
Ik moet mij duizendmaal veront-
schuldigen dat ik uwe bijeenkomst
verlaten heb ! ... een plotselinge
hoofdpijn ... — Geene verontschul-
ding! Gij hebt ongelijk en ik zal
het u bewijzen.
Wat? twintig francs boete?...
inderdaad, zeer weinig!
Nu dit, dan dat, gij hebt altijd
eene of andere uitvlucht.
Gij behoeft op geene genade meer
te hopen... de beleediging is te
groot.
God beware mij. .. hij is dron-
ken. Van één flesch had hij reeds
de hoogte.
Het doet mij uiterst leed dat ik
u dezen dienst niet kan bewijzen.
Het vergeten van beleedigingen is
zeer lofwaardig.
Het is zeer onbescheiden van mij
om zoo vroeg te komen.
Vergeef mij,'dat ik u zoo barsck
bejegend heb.
Zoo ik u beleedigd heb, spijt het
mij razend. — Laten we er niet
meer over spreken.