Boekgegevens
Titel: Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Auteur: Peschier, Adolphe; Gram, Johan
Uitgave: Leide: D. Noothoven van Goor, 1879 *
2e ed
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7238
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201633
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse taalkunde
Trefwoord: Frans, Leermiddelen (vorm)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Vorige scan Volgende scanScanned page
18 Disconrs, conversai, caqnets, récit. Gesprek, onderh., gel)al)l)el, verhaal.
Causons un peu de vos projets
de mariage.
Nous nous sommes mis à causer
littérature.
Je l'attends pour causer avec lui
du contrat.
Voilà ce que c'est que d'avoir
causé !.. . Maintenant tout le monde
le sait.
Vous parlez à tort et à travers;
c'est mal.
Sur quoi la conversation a-t-elle
roulé? — Sur la pluie et le beau
temps.
Il m'a pris au mot. — C'est
fâcheux.
Vous faites de l'esprit en pure
perte. — Qu'en savez-vous?
En un mot, comme en mille, je
n'en ferai rien du tout. — Qui donc
songe à vous y forcer?
Il a le ton de la bonne compag-
nie. .. tout en lui est distingué.
Parlez-lui sur un autre ton... il
est fort susceptible.
Vous en viendrez aux gros mots
et puis aux coups.
Il le prend sur un ton bien haut !...
d'oîi lui vient cette hardiesse?
Je vous demanderai un mot de
consultation.
Vous avez toujours le mot pour
rire, heureux mortel!
C'est lui qui donne le ton à la
conversation, qui la met en train.
Un mot! — Quoi donc?
Tranchons le mot, c'est un filou. —
Le terme est dur.
Ce sont des menaces en l'air ...
autant en emporte le vent. — Gare
les mécomptes!
Elle a la langue bien pendue.
Je suis allé prendre langue avec
lui.
Elle a dit pis que pendre de
vous. 1
Laat ons nu eens over uw trouw-
plannen spreken.
' We zijn over letterkunde aan 't
spreken.
Ik wacht hem om met hem over
het contract te spreken.
Dat komt nu van het babbelen!...
Nu weet het iedereen.
Gij babbelt maar langs uw mond
weg; dat is een slechte gewoonte.
Waarover heeft het gesprek ge-
loopen? — Over onbeteekenende
dingen.
Hij heeft mij bij mijn woord ge-
houden. — Dat is leelijk.
Uw' geestigheden treffen haar doel
niet. — Wat weet ge er van?
Kort en goed, ik doe er niets
van. — Wie denkt er aan om u
daartoe te dwingen?
Hij is een fijn beschaafd man ...
alles is voornaam aan hem.
Sla een anderen toon met hem
aan . . . hij is zeer lichtgeraakt.
Gij zult elkaar uitschelden en mis-
schien te lijf willen.
Hij slaat een zeer hoogen toon
aan!. . . Van waar deze driestheid ?
Ik zal u verzoeken mij met een
enkel woord raad te geven.
Ge zijt altijd kortswijlig, geluk-
kig mensch!
Hij brengt altijd gang en leven
in het gesprek.
Een woordje! — Wat dan?
Konduit gesproken, hij is een
schelm. — Dat is een hard woord.
Dat is in de lucht schermen ...
Wie bekommert er zich om. — Be-
hoed u voor teleurstellingen!
Zij heeft een gladde tong.
Ik heb inlichtingen bij hem inge-
wonnen.
De ergste dingen heeft zij van u
verteld.
' Pis qu'il n'en faudrait pour vous faire pendre.