Boekgegevens
Titel: Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Auteur: Peschier, Adolphe; Gram, Johan
Uitgave: Leide: D. Noothoven van Goor, 1879 *
2e ed
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7238
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201633
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse taalkunde
Trefwoord: Frans, Leermiddelen (vorm)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Vorige scan Volgende scanScanned page
10
Kefus.
Weigering.
Les motifs les plus graves m'em-
peehent d'accepter.
Il se mit sur les rangs pour ob-
tenir la main de l'héritière et fut
éconduit.
Elle m'a refusé sa porte.
Elle l'a congédié du geste.
Cédez-moi encore une demi-dou-
zaine d'actions ! — Impossible !...
je vous dis qu'on se les arrache.
Attendez-moi sous l'orme ! fig, ^
Je ne veux pas servir des des-
seins ambitieux ou d'autres.
S'il vous était possible... une
avance d'un mois? —■ Ilayez cela
de vos papiers.
Et vous ne donnez rien avec? —
Bien de plus.
Votre vieux Cerbère n'a pas voulu
me laisser entrer.
Quand je vous donnerai cette per-
mission, il fera chaud ! -
Tu ne dois pas m'en vouloir pour
avoir dit non.
Je n'en ferai rien.
Vous avez le droit de refuser ou
d'accepter.
Toute réflexion faite, j'y renonce.
Je refuse.
Vous avez raison.
Certainement que ^ j'ai refusé.
Quand (mcme) elle me prierait
à genoux, je refuserais.
C'est tout au plus si j'ai la force
de dire oui.
Eaites-vous la partie? — Impos-
sible en ce moment.
Et vous consentez? — Oh (que)
non !
De ernstigste beweegredenen be-
letten mij het aan te nemen.
Hij dong mede naar de hand der
erfgename en werd afgewezen.
Zij heeft mij haar huis ontzegd.
Zij heeft hem met een gebaar zijn
afscheid gegeven.
Sta mij nog een half dozijn ac-
tiën af! — Onmogelijk !. .. ik zeg u
immers, dat men ze elkaar betwist.
Met Sint Juttemis, hoor!
Ik wil mij niet tot eerzuchtige
of dergelijke doeleinden leenen.
Zoo het u mogelijk ware mij een
maand vooruit te betalen? — Reken
daar niet op.
En geefi gij niets toe? — Niets
meer.
Uw oude Cerberus heeft me niet
willen binnenlaten.
Eer ik u deze toestemming geef,
zal 't warm toegaan.
Gij moet niet boos op mij zijn
omdat ik dit weigerde.
Ik zal dat niet doen.
Gij hebt het recht om te weigeren
of aan te nemen.
Alles wel overwogen, zie ik er
van af.
Ik weiger. — Gij hebt gelijk.
Zonder twijfel heb ik geweigerd.
Al zou zij mij op haar knieën
smeeken, zou ik het weigeren.
Hoogstens heb ik kracht genoeg
om ja te zeggen.
Wilt ge een kaartje spelen ? —
Op dit oogenblik is 't mij onmogelijk.
En gij stemt toe? — wel zeker
niet!
^ Locution empruntée à l'usage de tenir les assises judiciaires sous quelque gros
arbre, communément sous un orme. On y faisait aussi comparaître les débiteurs en
retard, qui ne se pressaient pas beaucoup de répondre à l'appel.
2 Formule peu traduisible pour dire jamais. On emploie il y fcdt chaud ou ça
chauffe pour: la bataille est rude, animée.
3 Dans ce tour de phrase, dont la familiarité n'exclut pas la grâce, l'adverbe
certainement se substitue aux mots il est certain : de là le que qui lie les deux mem-
bres de la proposition.