Boekgegevens
Titel: Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Auteur: Peschier, Adolphe; Gram, Johan
Uitgave: Leide: D. Noothoven van Goor, 1879 *
2e ed
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7238
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201633
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse taalkunde
Trefwoord: Frans, Leermiddelen (vorm)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Vorige scan Volgende scanScanned page
181) Indulte, affront, outrage.
lîelcediging, hoon, smaad.
bespottelijke uitdagingen !.. . heeft
hij misschien lust, zich aan den de-
gen te laten rijgen?
Wat is die Jood koppig !. .. hij
zou 't nog van een ezel winnen.
Ik zal al de beleedigingen trachten
te vergeten, waarmede gij mij over-
laden hebt.
Uw oom is dezen indringer met
lijf en ziel toegedaan. — Dat is zeer
vleiend voor mij !
En waar is mijn schelm van een
neef, dien ik wou dat op de Moo-
kerheï zat?
Gij hebt geen recht om mijn woor-
den te verdraaien . .. dat is schande !
Dit mensch !.. . dit beest woudt
gij zeggen !.. . niet waar ?
Ik bedoel dat het op uw leeftijd
een dwaasheid van u is. — Ik dank
je voor het compliment.
Dat is weer een dwaze streek en
een dolkop als gij ten volle waar-
dig ! — Aan zulke taal ben ik niet
gewoon. — Welnu, ge zult er u aan
gewennen.
Gij zijt de onbezonnenheid zelf. —
Wat bedoelt ge daarmee ? ... ik ben
gek noch onbezonnen.
Deze scherts duurt te lang . . . zij
ergert en beleedigt mij. — Hoe licht-
geraakt ! . . . een kleinigheid is vol-
doende om u te kwetsen.
Ik jaag u weg, schurk !. . . is dat
duidelijk ? — Na zulk een behan-
deling, zou ik wel laaghartig moe-
ten zijn om ooit een voet weer bij
u te zetten.
Ga heen en laat mij nooit weer
iets van u hooren ! — O ! wat een
slecht karakter!— Een ondankbare !
— Een warhoofd ! — Een dwaas ! —
Een onbeschaamde !. . .. Komaan,
pak je biezen !
^ "Rendre des points, c'est supposer, en commençant la partie, que l'adversaire a
gagné le nombre de points dont on voulait l'avantager.
tions ridicules ! . .. sans doute il
veut se faire embrocher.
Est-il entêté ce juif !... il rendrait
des points ^ à un mulet.
Je tâcherai d'oublier toutes les
injures que vous vous êtes plu à
accumuler sur moi.
Votre oncle est l'âme damnée de
cet intrigant, de ce chevalier d'in-
dustrie. — Voilà qui est très flat-
teur pour moi !
Et mon fripon de neveu, que je
voudrais voir aux antipodes, où est-il?
Vous n'avez pas le droit de dé-
naturer mes paroles . . . c'est une
infamie !
Cet homme ! comme qui dirait
cet animal ! .. . n'est-ce pas ?
Je veux dire que c'est une folie
de votre part, à votre âge. — Merci
du compliment !
Voilà une belle équipée et bien
digne d'un écervelé comme vous!
— Je ne suis pas fait à un pareil
langage. — Eh bien, vous vous y
ferez.
Vous êtes étourdi comme un han-
neton. — Qu'est-ce à dire ? ... je
ne suis ni fou ni étourdi.
C'est trop prolonger cette plai-
santerie . . . elle m'irrite, elle m'of-
fense. — Quel homme susceptible !
... un rien vous choque.
Je vous chasse, mauvais sujet...
est-ce clair? — Après un pareil trai-
tement, il faudrait que je fusse bien
lâche pour jamais remettre les pieds
chez vous.
Va t'en et que je n'entende plus
parler de toi ! — Oh ! le mauvais
caractère ! — Ingrat ! — Brouillon !
— Pou ! — Insolent !... Allons,
haut le pied!