Boekgegevens
Titel: Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Auteur: Peschier, Adolphe; Gram, Johan
Uitgave: Leide: D. Noothoven van Goor, 1879 *
2e ed
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7238
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201633
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse taalkunde
Trefwoord: Frans, Leermiddelen (vorm)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Vorige scan Volgende scanScanned page
Preference, goût, amitie', etc.
Yoorkenr, smaak, vriendscli., enz. 175
L'Allemand aime à se perdre dans
de vagues rêveries ... berce sur les
nuages il se sent plus à l'aise.
J'aime à voir que vous reveniez
à des sentiments plus raisonnables.
J'ai mieux aimé risquer de vous
déplaire, que de perdre la seule oc-
casion de m'approcher de vous.
J'aime mieux plaisanter.
Votre ami paraît peu aimer les
cartes.
Mon ami !. .. . cette amitié-là
s'évanouit souvent avec les fumées
du punch.
J'aime autant qu'ils s'en aillent. . .
leur présence me gêne.
Aime-t-il les histoires cet homme-là!
Cet opéra n'est pas de mon goût,
la musique en est trop bruyante.
Moi je pense tout le contraire . ..
chacun à son goût.
Votre tante m'a pris en affection.
Mon amitié est à toi pour la vie.
Il s'agit de Tamour le plus vif
et le plus sincère.
C'est la dame de ses pensées. ^
Nous nous sommes jurés fidélité
pour la vie.
On en revient toujours à ses pre-
mières ^ amours.
L'amour de soi est la poursuite
calme et réfléchie de ce que nous
supposons pouvoir contribuer à notre
bien-être.
Pour l'amour de Dieu ne soyez
pas si vif!
Il est furieux contre son rival,
d'autant qu'il aime cette jeune fille
comme un fou.
Mais a-t-il l'aveu de celle qu'il
aime ?
De Duitscher verdiept zich gaarne
in onbestemde droomerijen ... op
de wolken te zweven is zijn lieve-
lingsbezigheid.
Het verheugt mij te zien, dat gij
verstandiger geworden zijt.
Ik heb liever gevaar willen loopen
van u te mishagen, dan de eenige
gelegenheid te laten voorbijgaan van
u te ontmoeten.
Ik scherts liever.
Uw vriend schijnt weinig van
kaartspelen te houden.
Vriend, zegt ge! zulk een vriend-
schap vervliegt gemeenlijk m(t den
punch-damp.
Ik heb even gaarne dat zij weg-
gaan . . . hun bij/ijn hindert mij.
Wat houdt die man van verhalen !
Deze opera valt niet in mijn
smaak, de muziek is wat al te ge-
raasmakend.
Ik denk juist het tegenoverge-
stelde .. . ieder zijn smaak.
Uwe tante heeft genegenheid voor
mij opgevat.
Mijn leven lang blijf ik uw vriend.
Het is de levendigste en oprecht-
ste liefde.
Dat is zijn beminde.
Wij hebben elkaar eeuwige liefde
gezworen.
Men komt steeds op zijn eerste
genegenheid terug.
Eigenliefde is het bedaard en wel-
berekend najagen van datgene, het-
welk wij veronderstellen, dat tot ons
welzijn kan bijdragen.
Wees om Gods wil niet zoo driftig!
Hij is woedend op zijn medemin-
naar, te meer daar hij op dit meisje
verzot is.
Maar heeft hij de verzekering dat
zijn liefde beantwoord wordt ?
^ Terme emprunté à la chevalerie et qu'on emploie en plaisantant.
- Au pluriel et dans le sens de passion, amour est toujours féminin, en prose
comme en poésie.