Boekgegevens
Titel: Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Auteur: Peschier, Adolphe; Gram, Johan
Uitgave: Leide: D. Noothoven van Goor, 1879 *
2e ed
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7238
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201633
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse taalkunde
Trefwoord: Frans, Leermiddelen (vorm)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Vorige scan Volgende scanScanned page
165 Renvoi, congé, expulsion.
Terugzending, ontslag, verjaging.
Veux-tu à ma recommandation être
chassé dès ce soir? — Qui vous a
ainsi monté la tcte?
Allons, va et dépcche-toi ! .. . Si
tu tardes, il ne sera plus temps.
Petit drôle, va !
Arrangez-vous !... si le rapport
n'est pas prêt, je vous chasse. —
Sérieusement ?
Il n'y a pas à balancer, partez!
... On a mis du monde à vos
trousses.
Vous me renvoyez ainsi ! ,.. il
fera beau quand vous me reverrez
chez vous.
Allons, bon voyage! et qu'on ne
vous revoie plus!
Rien ne vous empêche d'y aller...
vous avez le champ libre.
Ma femme dîne en ville . .. j'ai
congé.
Vous l'exigez ! .. . c'est bien à
contrecœur que je pars.
Vous avez bu le coup de l'étrier ...
maintenant en route!
Encore uu coup, partez!
Va-t'en au diable avec tes re-
proches !
Au diable les donneurs de con-
seils !
11 n'y a pas (ou rien) à dire ...
décampons !
Je vais te faire décamper, drôle !
Je ne sais qui me tient que je
ne le chasse.
Les sifflets lui ont fait quitter
la scène. — Mais c'est fort humi-
liant.
Allons, misérable, haut le pied !
On Ta chassé à coups de pied
comme un drôle qu'il est.
J'allais être mis à l'écart.
Allez, Monsieur, votre conduite
est indigne!
Va, tu n'entends rien aux affaires !
Wilt gij door mijn toedoen nog
heden avond weggejaagd worden ?
-— Wie heeft u dat in 't hoofd ge-
zet?
Komaan, haast je wat! Indien gij
draalt, zal het te laat zijn.
Loop heen, kleine deugniet!
Weet het wel!... Indien betrap-
port niet gereed is, jaag ik u weg.
— In ernst ?
Er valt niet te aarzelen, vertrek !
Men vervolgt u!
Zendt gij mij zoo weg! . . . Mij
zult gij zoo spoedig niet weêr in uw
huis zien.
Komaan, goede reis ! en mogen we
u niet weêrzien!
Niets belet u er heen te gaan . ..
gij hebt ruim baan.
Mijne vrouw^ is uit eten... ik
ben vrij.
Gij wilt het dus ! . . . ik vertrek
inderdaad met tegenzin.
Gij hebt den afscheidsdronk inge-
steld ... nu op reis!
Nu nog eens hoor, vertrek !
Loop heen met je verwijten!
Naar den drommel met die on-
gevraagde raadgevers!
Er wordt naar geen rede geluis-
terd .. . laat ons maar aftrekken!
Ik zal je laten uitrukken, deug-
niet !
Ik weet niet wat mij belet hem
weg te jagen.
Hij werd zoodanig uitgefloten, dat
hij het tooneel verlaten moest. —
Dat is al heel vernederend.
Komaan, ellendeling, pak je voort!
Als een schoft heeft men hem de
deur uitgeschopt.
Ik stond op 't punt van op zijde
te worden geschoven.
A^'ertrek, mijnheer, uw gedrag is
onbetamelijk.
Loop, je begrijpt niets van zaken!