Boekgegevens
Titel: Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Auteur: Peschier, Adolphe; Gram, Johan
Uitgave: Leide: D. Noothoven van Goor, 1879 *
2e ed
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7238
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201633
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse taalkunde
Trefwoord: Frans, Leermiddelen (vorm)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Vorige scan Volgende scanScanned page
164 Renvoi, congé, expulsion.
Terugzending, ontslag, verjaging.
porte. — A votre place je lui aurais
fait sauter les escaliers.
Partirai-je sans audience de congé?
Quand on a les huissiers sur ses
talons, on a bien vite plié bagage.
Ce n'est rien, à votre avis, d'être
éconduit de la sorte ?
Je leur fais faire un voyage d'agré-
ment dont ils se seraient bien pas-
sés .. . ces pauvres gens !
Ces ouvriers furent congédiés par
leur bourgeois.
Vous avez la clé des champs.
Comment ont-ils eu le cœur de
le renvoyer ?... après vingt ans de
service !
Ehl bien, Madame, je suis cassé
aux gages, voilà tout. — Vous en
prenez votre parti fort gaîment.
Je l'ai consigné à ma porte . . .
s'il insiste, il trouvera à qui parler.
Je ne puis réussir à le faire par-
tir ... il est comme cloué à sa place.
Qu'on fasse sortir cet homme! il
m'a manqué de respect.
Je l'ai congédié sans autre forme
de procès.
Montrez-lui la porte !
Hors d'ici, drôle!
On l'a mis à la retraite.
Je vous ferai sauter par la fenê-
tre. — Tout de bon?
11 lui fallut descendre les escaliers
quatre à quatre.
J'ai reçu mon paquet.
Il le fera bien jouer des jambes.
Ce ministre a été remercié.
hem de deur gewezen. — In uwe
plaats had ik hem de trappen af-
gegooid.
Zal ik zonder afscheidsgehoor ver-
trekken ?
Als men de deurwaarders op zijn
hielen heeft, heeft men zijn bundel-
tje gauw gepakt.
Naar uw meening, is het dus
niets om op deze wijze te worden
afgewezen.
Ik laat hen een uitstapje maken,
waarvan anders ongetwijfeld wel
niets zou gekomen zijn . . . die arme
zielen !
Deze werklui werden door hun
baas weggezonden.
Gij kunt gaan waar gij wilt.
Hoe hebben zij 't over hun hart
kunnen krijgen om hem weg te zen-
den? ... na een diensttijd van twintig
jaren !
Nu! mevrouw, ik ben van mijn
post ontslagen, dat is alles. — Gij
neemt bet nog al luchtig op.
Ik heb bevel gegeven dat men
hem niet zou binnenlaten... blijft
hij toch aandringen, dan zal hij zijn
man vinden.
Ik kan hem maar niet wegkrij-
gen ... hij blijft als vastgenageld op
zijn plaats zitten.
Zet dien man de deur uit! hij
heeft mij de verschuldigde achting
niet bewezen.
Ik heb hem zonder complimenten
ontslagen.
Wijs hem de deur.
Pak je voort, schurk!
Men heeft hem gepensioneerd.
Ik zal je 't venster uit smijten.
— In ernst?
Hij moest in allerijl de trap af-
loopen.
Ik heb mijn afscheid gekregen.
Hij zal hem wel beenen laten
maken.
Deze minister is ontslagen.