Boekgegevens
Titel: Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Auteur: Peschier, Adolphe; Gram, Johan
Uitgave: Leide: D. Noothoven van Goor, 1879 *
2e ed
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7238
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201633
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse taalkunde
Trefwoord: Frans, Leermiddelen (vorm)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Vorige scan Volgende scanScanned page
Affirmation, assurance, déclaration.
Bevestiging, verzeker., verklar. 129
LXXXVIII.
Affirmation, assurance, décla-
ration.
Il est sûr de son fait.
Ce matin je n'étais pas sûr de
diner.
Foi de gentilhomme!
Est-ce vrai? — Oui, je vous en
réponds.
Qui m'assure que vous dites vrai ?
Je vous garantis ces pièces comme
authentiques.
J'avais des soupçons et je ne sa-
vais comment m'assurer.
Je ne voudrais pas en jurer.
Cette opinion que vous avez mise
en avant est fausse.
On jurerait ses grands dieux i
qu'il a changé de visage.
Me donnez-vous votre parole?
Je n'ai qu'une parole.
Aussi vrai que je suis pécheur.
En honneur, je ne le puis.
D'honneur, vous m'intriguez.
Est-ce en tout bien, tout honneur?
Est-ce tout de bon?
Je me marie. — Sérieusement?
Il n'y ^ P^s le moindre doute à
concevoir.
Je ne saurais l'affirmer.
J'en atteste ta mère.
Dussé-je me rendre votre garant!
Pouvez-vous garantir l'originalité
de ce poème?
J'en lèverais la main.
Il est de fait que je ne le pour-
rais pas.
Bevestiging, verzekering, verkla-
ring.
Hij is zeker van zijn zaak.
Heden morgen wist ik niet hoe
ik van middag aan den kost zou
komen.
Op mijn woord van edelman!
Is dat waar? — Ja, ik sta er u
voor in.
"VVie staat mij voor de waarheid
uwer bewering in?
Ik sta u voor de echtheid dezer
stukken in.
Ik had argwaan en ik wist niet
hoe ik mij zekerheid zou verschaffen.
Ik zou er niet op durven zweren.
Deze denkwijze, die gij geopperd
hebt, is valsch.
Men zou hoog en laag zweren, dat
hij zijn gelaat veranderd heeft.
Geeft gij er mij uw woord op ?
Ik houd altijd woord.
Zoo waar als ik een zondaar ben
Op mijn eerewoord, ik kan het
onmogelijk doen.
Gij maakt mij waarlijk nieuws-
gierig.
Geschiedt het in alle eer en deugd?
Is het u ernst?
Ik ga trouwen. — Is het u ernst?
Er valt volstrekt niet aan te twij-
felen.
Ik kan het niet verzekeren.
Ik roep uw moeder tot getuige.
Al moest ik borg voor u blijven!
Kunt gij er voor instaan dat dit
een oorspronkelijk gedicht is ?
Ik zou er op durven zweren.
Het is een feit dat ik het niet
zou kunnen doen.
1) Jurer ses grands dieux doit son origine à ce que les païens avaient de grands
dieux et de petits dieux. Les engagements pris en jurant par les premiers étaient plus
solennels que ceux pris au nom des seconds.
9