Boekgegevens
Titel: Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Auteur: Peschier, Adolphe; Gram, Johan
Uitgave: Leide: D. Noothoven van Goor, 1879 *
2e ed
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7238
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201633
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse taalkunde
Trefwoord: Frans, Leermiddelen (vorm)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Vorige scan Volgende scanScanned page
126
Tromperie, duperie.
Bedrog, fopperij.
Il mV servi là un plat de son
métier, ^ mais on ne m'y reprendra
plus.
Il y a du louche dans sa con-
duite ... c'est à moi de le confondre.
Pourquoi vit-il si retiré?.. . voilà
ce qui paraît louche. — Ah bah!
laissez-le aller son petit bonhomme
de chemin.
Voyons s'il gobera celle-là! 2 —
Ce soïit des finesses cousues de fil
blanc.
Je ne peux pas tromper un galant
homme ... ce serait indigne.
C'est un sournois... il ne de-
mande que plaies et bosses, fig.
Cet agioteur vous a joué sous
jambe. — Je le lui rendrai.
C'est un fin merle.
Il a voulu se jouer de vous . ..
le cas me paraît grave.
Ils conspirent dans l'ombre.
Me voilà dehors quand je voulais
le mettre dedans. ^
J'ai bien défrisé mon adversaire
. .. j'ai plaidé moi-même ma cause.
C'est un vieux bonhomme à qui
l'on fait croire tout ce qu'on veut.
Je savais bien qu'on découvrirait
votre stratagème.
Vous avez cru me mettre de-
dans ? ... Pas si bête !
Hij heeft mij daar een staaltje
van zijn kunst gegeven, maar zoo
zal ik mij niet weer laten beet ne-
men.
Er ligt iets dubbelzinnigs in zijn
gedrag. .. 't is mijn plicht hem te
ontmaskeren.
Waarom leeft hij zoo teruggetrok-
ken? . . . dat schijnt dubbelzinnig. —
Kom! Laat hem stil zijn ganggaan.
We zullen eens zien of hij dit
voor goede munt zal aannemen. —
Dat zijn blijkbaar kwaadwillige stre-
ken.
Ik mag geen eerlijk man bedrie-
gen ... dat zou schande zijn.
Dat is een gluiper... 't is een
rechte stokebrand.
Deze beursspeculant heeft u be-
dot. — Ik zal het hem betaald
zetten.
't Is een slimme vos.
Hij heeft u willen misleiden...
dat is een ernstige zaak, dunkt mij.
Zij spannen heimelijk zamen.
Toen ik hem beet wilde hebben,
werd ik er uitgezet.
Ik heb mijn tegenstander mooi
gefopt... ik heb mijn zaak zelf be-
pleit.
't Is een oude ziel, dien men wijs
kan maken wat men wil.
Ik wist wel dat men achter uw
list zou komen.
Gij dacht mij beet te hebben?...
Zoo dom ben ik niet!
LXXXVI.
Erreur, méprise, malentendu.
On se trompe souvent sur les
moyens de devenir heureux.
Dwaling, vergissing, misverstand.
Menigmaal vergist men zich om-
trent het middel om gelukkig te
worden.
* II m'a joué un tour de sa façon.
^ S'il sera dupe de cette plaisanterie-là, s'il avalera cette bourde.
^ Le jeu de mots roule ici snr le double sens de la locution rneitre
au propre et au figuré.
prise