Boekgegevens
Titel: Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Auteur: Peschier, Adolphe; Gram, Johan
Uitgave: Leide: D. Noothoven van Goor, 1879 *
2e ed
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7238
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201633
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse taalkunde
Trefwoord: Frans, Leermiddelen (vorm)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Vorige scan Volgende scanScanned page
Dissimulation, déguiseni., fausseté. Veinzerij, vermomm., valscliheid. 123
Ne semble t-il pas qu'il me fait
une grâce eu m'embrassant?
11 cache bien ses cartes, fig.
Vous aimez à rester caché, fig.
Elle se cache de moi... c'est
mauvais signe.
Je le hais, je ne m'en cache pas.
— C'est de la franchise, au moins.
A ne vous rien cacher, je suis
dans l'embarras.
Je lui en ai fait un mystère.. .
dans son intérêt.
11 met du mystère à tout.
Je n'ai rien de caché pour vous. —
Je crois bien, vous vous ouvrez à
tout le monde.
Ce n'est pas que je veuille en au-
cune façon vous cacher mes torts. —
Maintenant le premier pas est fait.
Le grand point est de cacher ce
malheur, de le cacher à tous les
yeux.
J'ai copié ce billet en contrefai-
sant mon écriture.
Expliquez-vous sans déguisement.
Vous alïectez de sourire.
Je ne sais comment me déguiser
à ses yeux.
11 fit mine de me frapper.
Ne vous y fiez pas, c'est un ami
de cour.
Eaites bonne mine à mauvais jeu.
La Russie cache bien son jeu ...
elle se recueille.
J'espérais avec toi n'avoir pas à dis-
simuler ... pourquoi m'y contraindre?
Voyez comme il regarde en des-
sous !
Ça a l'air de faire des cachotte-
ries.
Voilà déjà Monsieur qui rit sous
cape!
Schijnt het niet alsof hij, door
mij te ouihelzen, mij een gunst
bewees?
Hij laat zich niet in zijn kaar-
ten zien.
Gij blijft gaarne onopgemerkt.
Zij verbergt haar gedrag voor mij ...
dat is een slecht teeken.
Ik haat hem, ik maak er geen ge-
heim van. — Dit is ten minste oprecht.
Oprecht gesproken, ik zit in ver-
legenheid.
In zijn eigen belang heb ik het
hem verheeld.
Hij maakt uit alles een geheim.
Ik heb niets geheims voor u. —■
Ik geloof het gaarne, gij laat u jegens
iedereen uit.
Niet dat ik in eenig opzicht u
mijn feilen wil verzwijgen. — Nu
is de eerste stap gedaan.
Het voornaamste is dit ongeluk
geheim te houden, en te zorgen dat
het voor eens ieders oog verborgen
blijve.
Ik heb dit briefje afgeschreven en
daarbij mijn hand veranderd.
Verklaar u zonder omwegen.
Uw lachen is gedwongen.
Ik weet niet hoe ik in zijn bijzijn
veinzen zal.
Hij deed alsof hij mij wilde slaan.
Vertrouw u niet aan hem, 't is
een oogendienaar.
Verberg uw misnoegen achter een
opgeruimd gelaat.
Rusland houdt zorgvuldig zijn oog-
merken verborgen . .. het denkt in
stilte na.
Ik hoopte, dat ik jegens u mijn
gevoelens niet zou behoeven te verhe-
len ... waarom dwingt gij mij daartoe ?
Zie eens welk een valschen blik
hij heeft.
Daar schijnt men uit nietige din-
gen geheimen te maken.
Die mijnheer lacht reeds in zijn
vuistje!