Boekgegevens
Titel: Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Auteur: Peschier, Adolphe; Gram, Johan
Uitgave: Leide: D. Noothoven van Goor, 1879 *
2e ed
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7238
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201633
Onderwerp: Taal- en letterkunde naar afzonderlijke talen: Franse taalkunde
Trefwoord: Frans, Leermiddelen (vorm)
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Esprit de la conversation française: recueil de gallicismes
Vorige scan Volgende scanScanned page
122
Confiance, défiance.
Yertronwen, wantrouwen.
Rendre tout ce monde confident
de notre gène... quelle humilia-
tion !
11 se fie trop à ses talents.
Elle en a pris ombrage.
On ne peut faire fond sur lui.
Je me défie du temps.
Il se défie de lui-même et redoute
la censure publique.
Peut-on faire fond sur eux? —
A la vie et à la mort.
Tous mes pas sont comptés.. .
partout on m'espionne.
Il fait le bon apôtre ^ .. . ne
vous y fiez pas.
Ne me parlez pas de ces gens
en dessous ! ^
A vous parler franchement... —
Vous cherchez des détours, je m'en
aperçois.
Expliquez-vous sans réticence ...
pourquoi tant de mystère?
Puis-je compter sur vous? —
Belle demande !
L'origine de ce mot à elle seule
me le rendrait suspect.
Ne vous fiez pas à lui, c'est l'âme
damnée du ministre.
Nous pouvons parler à cœur ouvert.
Sont-ce des gens sûrs? — La
même.
Wat een vernedering om al die
menschen onze benarde omstandig-
heden bekend te maken.
Hij steunt te veel op zijn ta-
lenten.
Dat heeft argwaan bij haar ver-
wekt.
Men kan zich op hem niet ver-
laten.
Ik vertrouw het weêr niet.
Hij wantrouwt zijn eigen krach-
ten en is beducht voor de publieke
censuur.
Kan men op hen staat maken? —
In leven en dood.
Al mijne stappen worden bespied...
overal word ik beloerd.
Hij lijkt een heilig boontje...
vertrouw hem niet.
Praat mij niet van die menschen,
die het achter de mouw hebben.
Ronduit gezegd.. . — Gij zoekt
uitvluchten, dat zie ik wel.
Verklaar u zonder omwegen ...
waarom zijt gij zoo geheimzinnig?
Kan ik mij op u verlaten? —
Een mooie vraag!
Reeds om den oorsprong van dit
woord zou het mij verdacht voor-
komen.
Vertrouw hem niet, hij heeft zich
met lijf en ziel aan den minister
verkocht.
Wij kunnen openhartig met elkaar
spreken.
Zijn dit vertrouwde menschen? —
De eerlijkheid zelf.
LXXXIV.
Dissimulation, déguisement,
fausseté.
Je ne fais pas semblant de com-
prendre ... c'est plus prudent.
Teinzerij, vermomming, valsch-
heid.
Ik doe alsof ik het niet begrijp ...
dat is voorzichtiger.
^ Allusion à l'apôtre Judas qui trahit le Sauveur par des protestations menson-
gères d'attachement et de fidélité.
- Se dit figurément des personnes dissimulées, par allusion à l'habitude qu'ont
les hypocrites de regarder obliquement et les yeux baissés.