Boekgegevens
Titel: Weer wat nieuws!: leesboek voor de lagere school (het vierde der eerste serie)
Auteur: Oostveen, W.F.; Brouwer, N.; Cramer, W.
Uitgave: Purmerend: J. Muusses, 1894
10e dr.
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7065
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201565
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Weer wat nieuws!: leesboek voor de lagere school (het vierde der eerste serie)
Vorige scan Volgende scanScanned page
70
zeven jaren gewerkt heb."— „Zoo, zoo," zei de schaar-
sliep, „je hebt er winst mee gedaan, dat moet ik
zeggen, lioor. Nu moest je het nog zoo ver zien te
brengen, dat je altijd geld genoeg hadt."
„Ja," zei Hans, „als ik dat kon!" — „O," sprak
de scharenslijper, „dat is gemakkelijk genoeg. Je moet
scharenslijper worden, net als ik. Daar heb je eigen-
lijk niets A^oor noodig, dan een steen. De rest komt
van zelf. Kijk, daar heb je er eM^^ien kunt ge van
mij krijgen voor de gans. Doe^^dat?" —■ „Wel
zeker," zei Hans „hoe kunt ge dat nog ATagen!
Altijd geld genoeg! Dat moet heerlijk Avezen! Hier
is mijn gans!" Nu tilde de schaarsliep een grooten,
z waren keisteen op, die naast hem lag, en gaf dien
met den slijpsteen aan Hans. „Daar," zei hij, „neem
dien steen er bij. Die is goed om op te hameren."
'Hans legde de steenen op zijn schouders en ging
weer A^oort. Hij lachte A'an blijdschap. „Wat ben ik
toch gelukkig!" riep hij maar steeds in zichzelven.
Maar nu begon hij erg moe te Avorden. Ook kreeg
hij grooten honger en had niets meer te eten. Op het
laatst kon hij niet meer loopen en moest ieder oogen-
blik blijA^en staan. De steenen begonnen hem ATeese-
lijk zwaar te worden. Hij begon te denken, dat het
toch eigenlijk gemakkelijker zou zijn, als hij dat
vrachtje niet mee behoefde te sleepen. Eindelijk kwam