Boekgegevens
Titel: Weer wat nieuws!: leesboek voor de lagere school (het vierde der eerste serie)
Auteur: Oostveen, W.F.; Brouwer, N.; Cramer, W.
Uitgave: Purmerend: J. Muusses, 1894
10e dr.
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7065
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201565
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Weer wat nieuws!: leesboek voor de lagere school (het vierde der eerste serie)
Vorige scan Volgende scanScanned page
28
te maken. Op den zolder stond een stok; dien kon
hij best gebruiken. Een oude veeren pen van Yader
sneed hij stuk en maakte er drijvertjes van. Een
eindje vliegertouw diende voor snoer. Daar werden
de drijvertjes aangeregen. Maar nu had hij nog een
haak noodig. Hij nam een groote speld en boog
die van onderen krom. Dat was al een beste haak,
meende hij. Toen alles klaar was, ging hij opeen
avond naar den tuin. Met een mes woelde hij een
stukje grond om in het grasperk en zocht er wormen.
Nu was hij van alles voorzien. Den volgenden dag
zou hij nu toch waarlijk kunnen hengelen. De vol-
gende dag kwam. 's Middags na schooltijd haalde
Piet voorzichtig zijn hengel voor den dag en liep er
stilletjes het huis mee uit. Toen hij aan den rivier-
kant gekomen was, werd hij wel een beetje onrustig.
Maar hy sloeg toch een wormpje aan zijn haak en
wierp het snoer in het water. Geduldig keek hij nu
de drijvertjes naar. Maar die dreven heel bedaard op
de oppervlakte. Er was geen leven te bespeuren.
Dat komt, dacht hij, omdat ik te dicht bij den kanf
leg. Maar zijn hengel was te kort. Hij kon niet
meer in het midden komen. Als hij nog wat vooruit
ging, ja, dan misschien wel. Voorzichtig en langzaam
liep hij vooruit, hoe langer hoe dichter bij 't water.
Maar op eens gaf hij een schreeuw. Op 't zelfde