Boekgegevens
Titel: Opmerkingen uit en voor de school
Auteur: Kellner, Lorenz
Uitgave: [S.l.]: [s.n.], 2e helft 19e eeuw *
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 7007
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201535
Onderwerp: Onderwijs: onderwijsgevenden
Trefwoord: Onderwijzers, Beroepspraktijk
* jaar van uitgave niet op de gebruikelijke wijze verkregen, mogelijk betreft het een schatting
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Opmerkingen uit en voor de school
Vorige scan Volgende scanScanned page
11
omdat haar doel en bestemming niet zijn kan een stelselma-
tig , wetenschappelijk onderwijs te geven, maar alleen een
aanschouwelijk vormend onderrigt ter ontwikkeling van de
ligcharaelijke, verstandelijke en zedelijke vermogens van den
jongen mensch. Geen leerstellig, kerkelijk onderwijs, maar
wel Christelijk Godsdienstige opleiding kan de bestemming
der Volksschool zijn: maar deze behoort daar ook niet ge-
mist te worden.
Er zijn zaaikorrels, die veel jaren lang hunne kiemkracht
behouden, in het dorre zand en den harden steenklomp, en
voor het oog verborgen, rustig den dag hunner opstanding
afwachten, diep in zichzelven de levenskracht bewarende,
die men voor lang uitgedoofd zoude wanen. Ter regter tijd
en plaats, door den dauw des hemels gedrenkt, ontwikkelt
plotseling zulk een verloren zaadje zijne kracht, en ontkiemt
en groeit frisch en levendig op den ouden steen of dorren
puinhoop, om getuigenis te geven van de eeuwigheid des
levens.
Zoo is het ook met ons menschen, aan welke God in het
geheugen en zijne verwonderlijke krachten eenen bodem gaf
waarin menig kiempje, ons onbewust, sluimert, om te ge-
pasten tijde op te gaan en tot verkwikking op te wassen.
Zijn wij, als Joseph in Egypte, slechts bedacht, in dc
zeven vruchtbare jaren van het frissche leven der jeug('
rykelijk te zaaijen, opdat er in de dorre jaren des ouderdom^
kiemen voorhanden mogen zijn, die kunnen ontspruiten.
Ook dit behoort de taak der Volksschool te zijn
Zonder beeld! Menig kind leerde de spreuk: » Die met
tranen zaaijen , zullen eens met vreugde maaijen," met een'
lach om den mond, en zijn hart wist niets van kommer en
zijn verstand begreep de woorden niet. En toch kwam er
een tijd, waarin deze spreuk voor hem eene vertroostend«'