Boekgegevens
Titel: Handleiding tot de kennis der vaderlandsche geschiedenis, ten dienste van hen, die zich tot de lessen bij de Koninklijke Militaire Akademie wenschen voor te bereiden
Auteur: Mulder, Lodewijk
Uitgave: Arnhem: D.A. Thieme, 1863
2e dr
Opmerking: Tweede deel: Nieuwe geschiedenis
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NO 09-698
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201485
Onderwerp: Geschiedenis: algemene wereldgeschiedenis; geschiedenis van grote gebiedsdelen, bevolkingsgroepen en beschavingsgebieden: algemeen
Trefwoord: Wereldgeschiedenis, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Handleiding tot de kennis der vaderlandsche geschiedenis, ten dienste van hen, die zich tot de lessen bij de Koninklijke Militaire Akademie wenschen voor te bereiden
Vorige scan Volgende scanScanned page
-249
Orleans, die door het hollen der paarden van zyn rijtuig om het
leven kwam. Diens oudste zoon, de vierjarige Graaf van Parijs,
werd nu de vermoedelijke troonsopvolger.
Sedert 1840 was de leiding der staatsaangelegenheden voorna-
melijk toevertrouwd aan den regtschapen minister Guizot, die
geheel de inzigten van den Koning was toegedaan. Hardnekkig
vasthoudende aan de eenmaal opgevatte regeringsbeginselen, zag
hij niet in , dat de binnenlandsche toestand van Frankrijk hoe lan-
ger hóe gevaarlijker werd; de woelingen en ongeregeldheden, die
meer en meer toenamen, ging hij door steeds strengere maat-
regelen te keer, en wist de leden van de Kamer van Afgevaar-
digden door gunsten , geschenken, beloften enz. te winnen , en
zich zoodoende zeven jaren aan het hoofd van het ministerie staan-
de te houden.
De tegenstand werd intusschen voortdurend heviger, en daar
men begreep, dat Guizot, tegen wien de aanvallen voornamelijk
gerigt waren, niet ten val zou te brengen zijn zoolang hij de
meerderheid in de Kamer vóór zich had, stelde men alle pogin-
gen in het werk om zooveel mogelijk volksvertegenwoordigers te
doen verkiezen, die tegenstanders waren van het bewind. Dit
gelukte evenwel niet, omdat door de bepalingen der kieswet van
1831 (bl. 247) de keuze voornamelijk gedaan werd door hen, die
het gouvernement ondersteunden, en zoo werd van alle kanten
eene wijziging van die wet geëischt, waardoor het aantal der
stemgeregtigden zou worden uitgebreid.
Om hunne vorderingen meer kracht bij te zetten en op de
openbare meening te werken, vei-eenigden zich de tegenstanders
der regering in den loop van 1847 aan groote openbare maal-
tijden {reform-banketten), waarbij heftige redevoeringen werden
gehouden, die de opgewondenheid der volksmenigte voortdu-
rend vermeerderden. Het aantal dier banketten nam steeds toe,
en bijna in iedere stad van het rijk gaf men door dit middel zijne
afkeuring van de daden van het ministerie te kennen. Noch
de Koning noch zijne ministers waren intusschen door de toene-
mende spanning tot eenige wijziging van hun regeringsstelsel te
bewegen; zy beschouwden de bestaande gisting als het uitwerk-
sel van vijandige en blinde hartstogten, en toen in Februarij 1848
een reform-banket in Parijs werd aangekondigd, besloot de re-
gering dit met geweld te verhinderen. Zoodra de leiders der be-
weging dit vernomen hadden, zagen zij van hun voornemen af,
doch het volk, eenmaal in beweging gekomen, was niet zoo ligt
weder tot rust gebragt. Den 22sten Februarij 1848 hadden er groote