Boekgegevens
Titel: Handleiding tot de kennis der vaderlandsche geschiedenis, ten dienste van hen, die zich tot de lessen bij de Koninklijke Militaire Akademie wenschen voor te bereiden
Auteur: Mulder, Lodewijk
Uitgave: Arnhem: D.A. Thieme, 1863
2e dr
Opmerking: Tweede deel: Nieuwe geschiedenis
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NO 09-698
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201485
Onderwerp: Geschiedenis: algemene wereldgeschiedenis; geschiedenis van grote gebiedsdelen, bevolkingsgroepen en beschavingsgebieden: algemeen
Trefwoord: Wereldgeschiedenis, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Handleiding tot de kennis der vaderlandsche geschiedenis, ten dienste van hen, die zich tot de lessen bij de Koninklijke Militaire Akademie wenschen voor te bereiden
Vorige scan Volgende scanScanned page
-217
grootendeels door Fransche troepen was bezet, waagde het aan-
vankelijk niet, openlijk de partij van Rusland te kiezen, doch
toen het Russische leger door Polen naar Pruissen was getrok-
ken, en Prins Eugeniüs, Onderkoning van Ilalië (bl. 213 in de
aanteekening), die Mura.t in het opperbevel had vervangen,
daardoor genoodzaakt werd Berlijn te verlaten en zijne troepen
achter de Elbe te verzamelen, sloot Frederik Willem III met
Keizer Alexander een verbond (28 Februarij 1813) en riep
daarop zijn volk te wapen, dat met geestdrift aan die roepstem
gehoor gaf, zoodat er binnen korten tijd een leger van 100,000
man op de been was, door een talrijke landweer ondersteund.
Het Rijn-verbond werd nu voor ontbonden verklaard, en tot het
herstel van Duilschlands onafhankelijkheid besloten. Tegelijker-
tijd beloofde Zweden, door Engeland met geld ondersteund, een
hulpkorps van 30,000 man, onder aanvoering van den Kroonprins
Bernadqtte , naar Pommeren te zenden.
Geen der Duitsche staten , behalve Pruissen , waagde het even-
wel nog, van Napoleon af te vallen. De Keizer van Ooslenrijk
hoopte als bemiddelaar tusschen zijn schoonzoon, Keizer Napole-
on en de verbonden Monarchen van Rusland en Pruissen te zullen
kunnen optreden. De Koning van Saksen bleef de zyde van
Frankrijk houden, waarop zijn koningryk gedeeltelijk door de
verbondenen in bezit genomen werd.
Tegen het einde van April 1813 verscheen Napoleon op nieuw
in Duitschland, en werd de oorlog met kracht hervat. Een korte
wapenstilstand, door bemiddeling van Oostenrijk gesloten, gaf
gelegenheid tot het aanknoopen van onderhandelingen; doch uit
de overdreven eischen van den Franschen Keizer bleek het spoe-
dig, dat hij den vrede niet wilde, en zijne eerzuchtige plannen
niet opgaf. Nu sloot Oostenrijk zich aan Rusland en Pruissenaan.
Ontzaggelijke strijdkrachten werden van beide zijden op de been
gebragt, en er volgde in den zomer van 1813 eene reeks van
gevechten en veldslagen, waarin, over het algemeen, de verbon-
denen in het voordeel waren. Eindelijk besliste de moorddadige
slag van Leipzig, op den IGden , 18den en 19den October 1813, het
lot van Europa. Napoleon werd volkomen geslagen, en gedwon-
gen over den Rijn terug te trekken. Het Koningrijk Saksen werd
nu geheel door de overwinnaars bezet en de Koning krijgsge-
vangen verklaard; het Koningrijk Westfalen en het Rijn-verbond
werden ontbonden; de verdreven Duitsche vorsten namen hun
vroeger gebied weder in bezit; Beijeren , Wurtemberg en de an-
dere leden van het vroegere Rijn-verbond voegden hunne troepen