Boekgegevens
Titel: Handleiding tot de kennis der vaderlandsche geschiedenis, ten dienste van hen, die zich tot de lessen bij de Koninklijke Militaire Akademie wenschen voor te bereiden
Auteur: Mulder, Lodewijk
Uitgave: Arnhem: D.A. Thieme, 1863
2e dr
Opmerking: Tweede deel: Nieuwe geschiedenis
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NO 09-698
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201485
Onderwerp: Geschiedenis: algemene wereldgeschiedenis; geschiedenis van grote gebiedsdelen, bevolkingsgroepen en beschavingsgebieden: algemeen
Trefwoord: Wereldgeschiedenis, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Handleiding tot de kennis der vaderlandsche geschiedenis, ten dienste van hen, die zich tot de lessen bij de Koninklijke Militaire Akademie wenschen voor te bereiden
Vorige scan Volgende scanScanned page
-154
liën, zoo als dat rijk voortaan genoemd werd, liet kroonen.
Inmiddels had de Kardinaal Fleury (bl. 152) onderhandelingen
te Weenen aangeknoopt, die weldra tot eene overeenkomst leid-
den , waardoor in 1735 de vijandelijkheden ophielden, terwijl de
vrede in 1738 gesloten werd.
De voornaamste bepalingen van die overeenkomst waren de vol-
gende : August III werd als Koning van Polen erkend. Aan
Stanislaus Lesczinsky werd het Hertogdom Loiharingen gege-
ven , met bepaling, dat het na zijn dood bij Frankrijk zou worden
ingelijfd. Dit gebeurde ook toen hij in 1766 stierf, waardoor dus
het Fransche grondgebied weder aanmeikelijk vergroot werd.
Frans III van Lotharingen, die inmiddels met Maria Theresia
gehuwd was, werd voor het verlies van zijn Hertogdom schade-
loos gesteld met het Groothertogdom Toscane, dat vroeger aan
Don Carlos was toegewezen (bl. 151). Hij zou er na den dood
van den laatsten der Medici bezit van nemen, hetgeen in 1737
plaats had. De Keizer verkreeg de Hertogdommen Parma en
Piacenza, die vroeger insgelijks aan Don Carlos waren afgestaan,
en deze behield het koningrijk der beide Siciliën, waar alzoo de
regering uit het Habsburgsche huis overging in eene zijlinie van
het huis van Bourbon. Tevens werd daarbij vastgesteld , dat dit
rijk nimmer met Spanje onder één vorst zou mogen komen.
Frankrijk eindelijk waarborgde de Pragmatieke Sanctie.
De voor Oostenrijk nadeelige uitslag van dezen oorlog was voor
een gedeelte te wijten aan de weinige medewerking van het
Duitsche rijk, het gewone gevolg van onderlinge oneenigheid.
Bovendien was er langzamerhand eene wijziging in de levenswijze
en de zeden van de hoogere standen gekomen , die de innerlijke
kracht vernietigde, en allernoodlottigst was voor het algemeen
welzijn. De rijke en schitterende hofhouding van Lodewijk XIV
en de uitspattingen van den Regent vonden aan de Duitsche
hoven in de 18de eeuw bewonderaars en navolgers, zoodat de
oude Duitsche eenvoudigheid van zeden verdrongen werd door
een zucht naar weelde en pracht, die de zeden verbasterde,
en door de groote uitgaven, welke daarvoor gevorderd werden,
de onderdanen verarmde, terwijl daarenboven het slechte voor-
beeld der hoogere standen verderfelijk werkte op het volk in het
algemeen.
Eene uitzondering op dezen vrij algemeenen regel was Koning
Frederik Willem I van Pruissen (bl. 141), een vorst, wiens
karakter wel is waar door ruwheid, overdreven gestrengheid,
willekeur en afkeer van wetenschap en fijnere beschaving ont-