Boekgegevens
Titel: Maria of Raadgevingen aan moeders, om hare kinderen, naar ligchaam en geest, behoorlijk op te voeden
Auteur: [niet beschikbaar]
Uitgave: Doesborch: Kets & Lambrechts, 1842
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NO 09-644
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201365
Onderwerp: Pedagogiek: pedagogiek: algemeen
Trefwoord: Pedagogiek
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Maria of Raadgevingen aan moeders, om hare kinderen, naar ligchaam en geest, behoorlijk op te voeden
Vorige scan Volgende scanScanned page
263
vleugulea des gebeds, geloovig opwaarts verhief,
getuige waart geweest, en die reine kalmte en dien
hemelschen vrede aanschouwd hadt, dien zij daar-
na ondervond ; voorzeker gij zoudt het levendig
gevoeld hebben , welk eene zaligheid er gelegen
is in zulk een vertrouwend omgaan met den bes-
ten Vader. Ik zou dan niet noodig hebben u te
vermanen, dezen heiligen pligt toch nimmer te
verwaarloozen , en te gelijk uwe kinderen te leeren,
zich vroeg met hunnen hemelschen Vader te on-
derhouden. *
Maria's kinderen waren gewoon, gelijk zulks
zeker in elk welgeregeld huisgezin plaats vindt,
hunne ouders om alles te verzoeken , voor alles te
danken, en even zoo ten behoeve hunner broer-
tjes en zusjes voorbeden te doen. Was het ver-
zochte billijk , dan werd het ingewilligd. Maar
hiervan maakte de moeder dan ook gebruik, om
de haren tot het gebed aan te sporen. » Ziet, mijne
kinderen," sprak zij dan dikwijls, »gelijk het met ons
is, zoo is het ook met God. Bij de verschillende om-
standigheden des levens , en bij de behoeften, die ons
eigen zijn , wil Hij , dat wij Hem om derzelver vervul,
ling snieeken. Veel, zeer veel geeft zijne onbegrensde
liefde ons , schoon wij er nooit om vragen , maar
veel, zeer veel is ook alleen het gevolg van ons
ootmoedig en kinderlijk gebed. Daarom is het
voor eiken mensch zulk een heilige pligt, oog en
hart gedurig tot God te verheffen, en ook de
voorbede van anderen te ondervinden. De beste
menschen zochten dus gedurig dien biddenden