Boekgegevens
Titel: Maria of Raadgevingen aan moeders, om hare kinderen, naar ligchaam en geest, behoorlijk op te voeden
Auteur: [niet beschikbaar]
Uitgave: Doesborch: Kets & Lambrechts, 1842
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NO 09-644
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201365
Onderwerp: Pedagogiek: pedagogiek: algemeen
Trefwoord: Pedagogiek
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Maria of Raadgevingen aan moeders, om hare kinderen, naar ligchaam en geest, behoorlijk op te voeden
Vorige scan Volgende scanScanned page
1S8
de moeder tol hem : »ga , doe voor mij dit of dat
zoo huilde hij uren lang , roepende: »ik wil niet! ik
wil niet!" Dikwijls reeds had hem de moeder vriende-
lijke voorstellingen gedaan , en over zijn jammer-
lijk gemoedsbestaan heete-tranen gestort, maar al
liaar bidden en vermanen hielp niet. Intusschen
wilde zij, en evenmin haar echtgenoot, voor als
nog strengheid gebruiken, daar zij meenden, dat
al dat verkeerde misschien een overblijfsel der
ziekte was , en meer en meer zou afnemen , naarmate
de gezondheid des ligchaams zich verbeterde.
Doch te vergeefs was hunne hoop, zijn vorige
welstand was terug gekeerd , en geen spoor van
ongesteldheid meer te ontdekken ; maar zijn eigen-
zinnige en norsche geaardheid bleef. Men mcest
dus wel den weg der zachtheid verlaten.
Bijzonder aan tafel vertoonde zich zijn ver-
keerd bestaan. Hij verkoos nimmer te eten, het-
geen zijne broertjes en zusters gebruikten. »Ik
wil niet! ik wil niet!" riep hij eiken middag,
zijne moeder trotserende, en vooral was zulks
het geval, wanneer men zijn bord niet aanstonds
het eerst vulde. » En waarom wilt gij niet, johan ,"
begon maria op eenen meer nadrukkelijken toon, dan
zij tot dus ver gebezigd had. »Wilt gij niet? wel nu ,
men zal u niet dwingen ," en met deze woorden nam
zij hem le gelijk het bord af. Zulks had hij niet
verwacht. Verbaasd over deze spoedige vervulling
van zijnen geuilen maar niet gemeenden wensch,
zweeg hij eenigen lijd. Eindelijk verlangde hij
even zoo onstuimig ziju bord terug. »Wanneer