Boekgegevens
Titel: Maria of Raadgevingen aan moeders, om hare kinderen, naar ligchaam en geest, behoorlijk op te voeden
Auteur: [niet beschikbaar]
Uitgave: Doesborch: Kets & Lambrechts, 1842
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: NO 09-644
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201365
Onderwerp: Pedagogiek: pedagogiek: algemeen
Trefwoord: Pedagogiek
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Maria of Raadgevingen aan moeders, om hare kinderen, naar ligchaam en geest, behoorlijk op te voeden
Vorige scan Volgende scanScanned page
dragen. (*) Verre evenwel is het van mij te gelooven,
hiermede alles gedaan te hebben ; ik ben tevreden, wanneer
deze proef op een zoo moeijelijk gebied niet geheel nutteloos
mag bevonden worden,
31 aar, lieve moeders , gij hebt nog eenig regt te vragen:
wie was dan toch die maria? heeft zij waarlijk eenmaal op
deze aarde geleefd? Jf ant gij moet dit weten, om te he~
oordeelen , of het u mogelijk is, haar voorbeeld na ie vol-
gen en te bereiken. Ja, antwoorde ik ii, zij wandelde
werkelijk op dit benedenrond^ schoon dan ook in eene an-
de re gestalte en in hoog ere kringen, Mn zij was meer ,
ved meer y dan ik u hier verhaal, »Slechts eene zijde van
haar rijk en voortreffelijk karakter vermogt ik u te schet-
sen. Groot en edel in elke betrekking des levens, ging
haar streven enkel daarnaar uit, om reeds hier Hem te
gelijken, wiens hoogste doel menschcn-geluk was. Gelijk
ITij y de gehtel Benige, vaak niets had, waarop hij zijn
hoofd kon neerleggen , alzoo nam ook zij ontberingen van
allerlei aard gaarne op zich, om anderen van nut te kun-
nen wezen. Onuitputtelijk rijk aan goedheid, tot elke op-
offering gereed, het minst voor zich zelve, het meest voor
anderen zorgende, vertoefde zij met even zoo veel vreugde
in de hutten der armen , als zij in de zalen der grooten
zonder eenige aanmatiging rondwandelde. Overal, waar
zij hare schreden rigtte, verspreidden zich geluk en vreugde,
en de ondank der rnenschen kon haren ijver niet verfldaiê-
wen. Zelfs bij ondubbelzinnige bewijzen van schuld, twij-^
felde zij nog aan derzelver bestaan, want bij haren aan-
blik verstomde de zonde en zwegen de hartstogten. Gelijk
een milde lenteregen, zoo ook bragt hare nabijheid den
schoomten zegen aan. Vrouw, in de hoogste volkomenheid,
zoo ver het hier op aarde mogelijk is, volkomen te zijn;
(*) Uct oorspronkelijke is , zoo als ook op den titel gezpgd i» , een
door den hoogen Opvoedingsraad van het kanton Zurich met don eer-
sten prijs bekroond tijdschrift. De schrijver is cbaistiar frifdricu
STOTSNLK.