Boekgegevens
Titel: Methodiek van het zangonderwijs in lagere scholen en zangscholen
Auteur: Letzer, J.H.
Uitgave: Schoonhoven: S. & W.N. van Nooten, 1897
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 6125
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201287
Onderwerp: Theaterwetenschap, muziekwetenschap: vocale muziek
Trefwoord: Zingen, Vakdidactiek
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Methodiek van het zangonderwijs in lagere scholen en zangscholen
Vorige scan Volgende scanScanned page
(45
Bij zingen worden e met i en a met e en i afgewisseld.
O (oo). Bij dezen klinker moet de kin bijna zooveel
zakken als bij a, ook de ligging der tong blijft dezelfde,
doch de lippen moeten van ter zijde den mond meer sluiten.
De klank der o mag niet naar a noch naar oe zweemen.
Bij zangoefeningen moeten de beide klinkers a en o bij af-
wisseling gezongen worden.
u {HU). Voor den klank u moeten de hppen tamelijk ge-
sloten worden, terwijl men ze een weinig naar voreii be-
weegt. De donkere klank der ii is hoofdzakelijk van de laag
gehouden kin en vooruitgestrekte lippen afhankelijk. Bij
afwisseling te zingen: o en u; a, o en u.
Wat van de ii gezegd is, geldt nog meer van de oe,
eigenlijk ook een enkelvoudige klank. Zij doet de lippen
niet alleen meer samentrekken, maar ook meer vooruit-
strekken.
eu wordt van o gevormd, waarbij de tong een weinig
meer naar voren geschoven wordt. Zij vormt een overgang
van O naar u.
Waar gesproken wordt van den overgang van den eenen
klinker naar den anderen (zie boven), wordt bedoeld, den
toon, zonder opnieuw adem te halen, voort te doen klinken
en ongemerkt aan den nieuwen klinker aan te sluiten. Wil
men b. v. van a naar o gaan, laat dan eerst een' zuiveren
a-klank hooren, trek langzaam de lippen naar voren en geef
die een ronding, dan zal de klank o vol en zuiver klinken.
'Mi
Ti
s <t
!1
b. Medeklinkers.
De medeklinkers zijn eigenlijk de vijanden van het
gezang, want als het wezen der klinkers in klankgeven
bestaat, onderdrukken en stuiten de medeklinkers den toon.