Boekgegevens
Titel: Leesboek voor de volksschool
Deel: Dl. 8 Bonte steenen
Auteur: Leopold, L.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1875
5e, herz. dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 6038
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201247
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Leesboek voor de volksschool
Vorige scan Volgende scanScanned page
47
hemels, die uit gistende onweêrswolken de aarde beroert,
schiet zij neder, vat hem in den gespikkelden rug en bindt
hem met den verdunden staart aan den knoestigen stam:
dan, de lenige knoopen aanhalende, verbrijzelt ze zijne been-
deren, zoodat hun gekraak zich in de verte doet hooren.
Nog levend en jammerlijk brullend wordt het ongelukkige
schepsel, eerst door haren zever beslabberd, in het afgrij-
selijke hol haars muils ingezogen; uit het diepste van hare
ingewanden laat hij nog een naar, een dompig gekerm hoo-
ren, totdat hij in den beweeglijken kerker smoort. Nu tot
berstens toe opgevuld, strekt zij zich uit en slaapt eenen lan-
gen en ongevoeligen slaap; ongelukkig zij, zoo op dit tijd-
stip der bedwelming de ronddwalende Vaddah baar vindt,
als hij, met den klinkenden boog en rammelenden pijlkoker
gewapend, ter jacht gaat; onbevreesd kapt hij haar met zij-
ne handbijl den vreeselijken kop van den gedrochtelijken
romp, die onmachtig zich vergeefs in duizend bochten wringt.
Juichende over den buit, zoekt hij zijne makkers, en lang
nog vergasten zij zich aan het malsche en smakelijke vleesch.
Haa/ner.
27. - EEN SIMPEL WOORD,
't Was niemendal — een simpel woord,
Zoo los den mond ontgleên.
Vergeten, toen 'tpas was gezeid,
Verstaan — licht door geen een.
Doch ziet gij niet, hoe vaak de wind
Een zaadjen mederaapt.
Waar óf de kiem der schoonste bloem
Of 't giftigst kruid in slaapt?
Zoo ook zal soms een simpel woord
Eens komen tot zijn end
En daden wekken, schoon en goed.
Of — jammer en ellend.
Goevej*neur.