Boekgegevens
Titel: Stofgoud
Serie: Leesboek voor de volksschool, 7
Auteur: Leopold, L.
Uitgave: Groningen: J.B. Wolters, 1884
4e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 6022
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201234
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Stofgoud
Vorige scan Volgende scanScanned page
Bladz.
l6. — aan boord van een oorlogsschip.
's Morgens om vier uur klinkt er een signaal, en allen openen de
oogen. Weinige minuten later komen de luchtig gekleede matrozen en
bootslieden met hunne netjes opgerolde kooi, die veel van eene reus-
achtige kinderpop heeft, de trappen op. Dadelijk begint de algemeene
schoonmaak, en in korten tijd is alles, wat in de drie verdiepingen
van het schip van hout is, zoo rein en glimmend, dat geene huisvrouw
het netter begeeren kan. Alleen hij, die eene reis met een oorlogsschip
gedaan heeft, kan zich daarvan eene voorstelling maken. Die drukte
van schrobben en vegen en schuren is wel niet aangenaam voor iemand,
die des morgens rustig ligt te dommelen; maar later is een enkele
blik op het dek voldoende, om den lastigen maatregel te prijzen en te
/.egenen. — Hoe konden in zulk eene kleine ruimte, waar ongeveer
vierhonderd personen opeengedrongen zijn, allerlei ziekten uitblijven,
als aan zindelijkheid en nog eens weer zindelijkheid niet streng de hand
werd gehouden aan boord? — Doch stil — daar wordt weer geblazen,
en nu volgt de reiniging van al, wat metaal is aan het schip. Alle
beslagen, spijkers, knoppen, stangen worden geschuurd, en zelfs de
bootsman stroopt zijne mouwen op en wrijft uit alle macht op zijne
kanonnen; want hij stelt er eene eer in, dat die verschrikkelijke dingen
er bevallig en proper uitzien: ook zijne stukken moeten blinken en
schitteren, als een spiegel.
Thans is alles gereed. De chef en de officieren komen, na een frisch
bad genomen te hebben, op het dek. Een welbekend signaal roept ze
aan het ontbijt; daarna rooken ze hunne eerste sigaar en zonderen zich
vervolgens af, ieder in zijne eigen kajuit, 't Volk heelt ook ontbeten,
en nu beginnen de oefeningen met kanon en sabel en geweer, het
exerceeren en marcheeren. Onderwijl klinken de vroolijke, opwekkende
tonen der muziek over het dek.
't Is twaalf uur: er wordt weder geblazen, en het volk verzamelt zich
tot het middageten. In allerlei schilderachtige groepen ligt het op het
verdek: een sprekend beeld van het soldatenleven in kamp of bivouak.