Boekgegevens
Titel: Leerzame verhalen ten dienste der katholieke jeugd: een leesboek voor de middelste klasse
Auteur: [niet beschikbaar]
Uitgave: Tilburg: Ter Drukkerij van het R.K. Jongens-Weeshuis, 1882
8e dr
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 5977
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201209
Onderwerp: Communicatiewetenschap: lezen
Trefwoord: Lezen, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Leerzame verhalen ten dienste der katholieke jeugd: een leesboek voor de middelste klasse
Vorige scan Volgende scanScanned page
51
Terwijl zij daar nu ontevreden stond te kijken, en
de vader eenig gpeelgoed voor haar kocht, gaf de
duivel haar in, den ring in stilte weg te nemen. „ Er
is geen ander middel om hem te krijgen , zeide hij,
en als gij hem nu niet neemt, dan krijgt gij hem
nooit meer." — Dina was terstond gereed om daaraan,
toe te geven, en zag reeds naar een middel xiit, om
hem in handen te krijgen , toen zij inwendig de stem
van haren Engelbewaarder hoorde, die haar toeriep :
„ Pas op , Dina, dat moogt gij' niet doen , dat ia
stelen." — Maar het meisje luisterde daar niet naar,
en eer er iemand iets van merkte , stiet zij even aan
den ring en deed hem op den grond vallen. Daarna
raapte zij hem op, en verborg hem tnsschen hare
kleederen. O foei, hoe ondeugend, niet waar? —
Doch de straf volgde spoedig op het kwaad. Zij had
den ring nog niet in den zak, of haar hart begon te
kloppen, en dit bracht haar in grooten angst. Ook
was het van binnen juist, alsof er iemand tot haar
zeide : „ Die ring is niet van u, gij hebt hem gestolen
en dan durfde zij van schaamte hare oogen niet opslaan.
Toen zij weder te huis gekomen waren, gaf de vader
haar het speelgoed, dat hij gekocht had; doch Dina
vond daar geen genoegen in, en kon er niet mee spelen.
Zij meende altijd nog dezelfde stem te hooren, die
haar toeriep : „ Die ring is niet van u, gij hebt hem
gestolenen dan kroop zij angstig in een hoekje van
de kamer, om niet door hare oudera gezien to worden.
Ook wenschte zij, dat het maar spoedig avond werd,
en waa blijde toen de moeder tot haar zeide: Kom