Boekgegevens
Titel: Korte natuurlijke historie der zoogdieren: een leer- en leesboek voor de scholen
Auteur: Kuyper, Theunis; Lubach, Douwe
Uitgave: Zwolle: W.E.J. Tjeenk Willink, 1885
5e verb. dr.
Auteursrechten: Zie auteursrechten
Citeerinstructie: Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam, UBM: Obr. 5837
URL: https://schoolmuseum.uba.uva.nl/bookid/LCSM_201151
Onderwerp: Biologie: Mammalia
Trefwoord: Zoogdieren, Leermiddelen (vorm)
Bekijk als:      
Scan: Afbeeldinggrootte:
   Korte natuurlijke historie der zoogdieren: een leer- en leesboek voor de scholen
Vorige scan Volgende scanScanned page
65
is, wordt het als het belangrijkste dier beschouwd en behandeld,
dat zich aan den mensch onderwerpt. Het paard is naar het
schijnt oorspronkelijk een bewoner der groote vlakten van het mid-
den van Azië, maar is thans bijna over de geheele aarde verspreid.
Men vindt het in den wilden staat, waar eenige tamme paarden
hunne vrijheid herkregen hebben en vermenigvuldigd zijn, zoo-
als in Amerika, en misschien ook oorspronkelijk in de wilder-
nissen nabij de Kaspische zee en het meer Aral. Mei'kwaardig is
het, dat, hoewel het paard eerst voor drie en eene halve eeuw
in de Nieuwe Wereld is overgebracht, men aldaar eene menigte
wilde paarden vindt, zoo zelfs, dat zij met elkander troepen
vormen van eenige duizenden. Het paard wordt ongeveer dertig
jaren oud; vóór den ouderdom van vier of vijf jaren moet het
niet bereden of tot arbeid gebruikt" worden, en daarom is het
van belang zijnen ouderdom te weten. Dit kan men tot zijn
achtste jaar door de veranderingen, welke zijne tanden tot dien
leeftijd ondergaan. De paarden verschillen onderling zeer in
grootte, schoonheid en snelheid , en men onderscheidt hen in een
groot aantal rassen. Het Arabische ras is het beroemdste; voor
trek- en werkpaarden zijn andere rassen beter; ons Geldersch paard
kan zoowel voor rijpaard als voor trekpaard worden gebruikt. De
paardjes, die gij om hunne kleinheid zoo aardig vindt, zijn meest
afkomstig van de Hitlandsche eilanden, uit Noorwegen, of van
het eiland Corsica.
De Ezel is wegens dondieid en luiheid ten spreekwoord ge-
worden. Hij is echter even leerzaam en veel voorzichtiger dan
het paard, en draagt met het grootste geduld lasten, die het
paard te zwaar zouden zijn. Zijn muisvaal haar en het zwarte
kruis op zijnen rug zouden hem niet leelijk staan, indien men hem
maar wat beter oppaste, en nu en dan, gelijk het paard, ros-
kamde en afschuierde. De ezel wordt door reizigers in bei'g-
Kuyper, Zoogdieren. 5e dr. 5